Biology

ជ័រថាជាធាតុរាវខាប់ ពណ៌ខ្មៅស្អិតដែលកើតឡើងនៅពេលបារីឆេះ។ • សារធាតុមួយចំនួននៅក្នុងជ័រថាជាកាស៊ីណូសែនដែលបណ្ដាលឱ្យកើតជំងឺមហារីកនៅត្រង់កន្លែងផ្សែងបារីចូលទៅប៉ះជាប្រចាំគឺ បបូរមាត់ ក្រអូមមាត់ អណ្ដាត ដើមក បំពង់ខ្យល់ និងសួត ។ • ក្រៅពីនេះ វាបណ្ដាលឱ្យកើតជំងឺរលាកទងសួត ហើមសួត និងជំងឺផ្លូវដង្ហើមដទៃទៀត ។ វាក៏ធ្វើឱ្យក្រចកដៃ ធ្មេញ និងជាលិកាសួតឡើងពណ៌លឿងដែរ ។

នីកូទីនសារធាតុពុលនិងញៀនខ្លាំងបំផុត។ ប្រសិនបើគេចាក់វាមួយដំណក់បញ្ចូលទៅក្នុ្ងងកណ្ដុរ នោះវានិងស្លាប់ភ្លាម។ នីកូទីន៧ដំណក់ អាចសម្លាប់សត្វគោ១ក្បាលបាន។ កាលណាយើងចុកថ្នាំឬស្រូបផ្សែងបារី នីកូទីននឹងជ្រាបចូលយ៉ាងរហ័ស ទៅក្នុងសរសៃឈាមនៃមាត់ ច្រមុះ ឬសួត។ បន្ទាប់មកវាចែកចាយទៅក្នុងសរីរាង្គទាំអស់នៅក្នុងសារពាង្គកាយ។ ដោយសារតែសារធាតុនេះ ទើបអ្នកជក់បារីញៀន ហើយមិនអាចបញ្ឈប់ការជក់បារីបានភ្លាមៗឡើយ។

រូបទី2.1 បង្ហាញអំពីសារធាតុគីមីក្នុងផ្សែងបារី • កាបូនម៉ូណូអុកស៊ីត(ជាសារធាតុពុលនៅក្នុងផ្សែងរថយន្ត) • នីកូទី(ជាសារធាតុគីមីបណ្ដាលឲ្យញៀន) • អាសេនិក(ជាសារធាតុគីមីប្រើសម្លាប់ស្រមោច) • អ៊ីដ្រូសែនស្យានីត(ជាសារធាតុគីមីប្រើសម្រាប់ធ្វើគ្រាប់បែកផ្សែងពុល) • ដេដេតេ(ជាសារធាតុគីមីសម្លាប់សត្វល្អិត) • អាម៉ូញ៉ាក់(ជាសារធាតុគីមីសម្រាប់សម្អាតឥដ្ឋផ្ទះ) • ប៊ុយតាន(ជាសារធាតុគីមីសម្រាប់ចង្ក្រាន ឧស្ម័ន) • គូលុយអែន(ជាសារធាតុគីមីរំលាយប្រើសម្រាប់ឧស្សាហកម្ម) • អាសេតូន(ជាសារធាតុគីមីសម្រាប់សម្អាតថ្នាំលាបជញ្ជាំងផ្ទះ) • កាតម្ញូម(ជាសារធាតុគីមីប្រើក្នុងអាគុយ រថយន្ត) • មេតាណុល(ជាសារធាតុគីមីប្រើជាប្រេងសម្រាប់កាំជ្រូច) • ណាប់តាឡែន(ជាសារធាតុគីមីសម្រាប់សំលាប់ខ្មូត)។