អាល់កុល និងស្រាខុសគ្នាដោយអាល់សុទ្ធគ្មានពណ៌និងគ្មានរសជាតិទេ។​ ចំណែកស្រាមានពណ៌និងរសជាតិផ្សេងៗគ្នា ដោយសារធាតុផ្សំដទែទៀតដែលគេបន្ថែម។

វិធីខាងលើមិនអាចបន្លប់ចំណង់បានយូខ្លាំងទេ(បានតែរយៈពេល 3-5mnប៉ុណ្ណោះ)។ ចូរអនុវត្តវិធីខាងលើនេះរាល់ពេលមានចំណង់ជក់បារីរហូតលែងមានអារម្មណ៍ទាំងនេះកើតឡើង។

វិធីទប់ទល់នឹងចំណង់ខ្លាំងនៃការជក់បារីមាន៖ • ក្រេបទឹកបន្តិចម្ដងៗឱ្យអស់១ឬ២កែវ • ដកដង្ហើមវែងៗបាន៣ទៅ៤ដង • ធ្វើការងារបន្លប់ការចង់ជក់បារី ដើរជុំវិញផ្ទះ ទំពារស្ករកៅស៊ូ ធ្វើពលកម្មស្រាលៗ អានសៀវភៅ ជជែកលេងជាមួយអ្នកមិនជក់…។ • ហាត់ប្រាណឬលេងកីឡា • ចំពោះអ្នកជឿសាសនា អាចអង្គុយសមាធិ ភាវនាធម៌។

វិធីសាស្ត្រផ្ដាច់បារីមានដូចតទៅ៖ • បោះបារីនិងចានគោះក្រញមបារីចោល • នៅឆ្ងាយពីអ្នកជក់បារី ព្រោះការឃើញគេជក់បារីនាំឱ្យមានចំណង់ជក់ • កុំផឹកគ្រឿងស្រវឹង ឬកាផែក្នុងដំណាក់កាលដំបូងនៃការឈប់ជក់បារី។ គួរបរិភោគបន្លែនិងផ្លែឈើឱ្យបានច្រើន។ • ទទួលទានដំណេកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ និងហាត់-ប្រាណទៀងទាត់ដើម្បីឲ្យអារម្មណ៍ល្អ • សុំការគាំទ្រពីក្រុមគ្រួសារ និងមិត្តភក្កិ។

ដើម្បីបង្ការការជក់បារីរដ្ឋាភិបាលត្រូវមានសកម្មភាពដូចជា ៖ • ដំឡើងជាបន្តបន្ទាប់នូវអត្រាពន្ធដាររបស់ថ្នាំ- ជក់។ • ភ្ជាប់បម្រាបប៉ះពាល់សុខភាពលើកញ្ចប់បារីនិងជាមួយការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម ដោយធ្វើបែបនេះរហូតមានច្បាប់បញ្ឈប់ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មបារីជាស្ថាពរ។ • ពង្រីកចំណេះដឹងអំពីថ្នាំជក់តាមរយៈសកម្មភាពអប់រំសុខភាព បណ្ដាញពត៌មាន និងតាមសៀវភៅសិក្សា។ • ហាមឃាត់ការឃោសនាលក់បារីតាមគ្រប់រូបភាពនិងមធ្យោបាយផ្សេងៗ ។ • បង្កើតច្បាប់ហាមជក់បារីនៅតាមមន្ទីពេទ្យ ភោជនីដ្ឋាន គ្រឹះស្ថានសិក្សា កន្លែងធ្វើការ កន្លែងសារធារណៈផ្សេងៗ…។ • បង្កើតច្បាប់ហាមឃាត់លក់បារីឱ្យក្មេងៗ។

ផ្សែងបារីផ្ដល់ផលប៉ះពាល់ទៅដល់ការិយាល័យនិងទីប្រជុំជនដូចជា ៖ ផ្សែងបារីដែលហុយវិលវល់ក្នុងកន្លែងធ្វើការ ក៏ជាមូល-ហេតុបណ្ដាលឱ្យការប្រមូលអារម្មណ៍ ការពិចារណា ភាពឆ្លាតវៃថយចុះ។ ដូចនេះ គុណភាពការងារមិនល្អប្រសើទេ។ លើសពីនេះទៀតការជក់បារីនៅកន្លែងធ្វើការប៉ះពាល់ដល់សីលធម៌ ជាពិសេសរំលោភសិទ្ធិអ្នកមិនជក់បារីទៀតផង។