ស្ថានភាពប្រទេសក្នុងរជ្ជកាល ចៅពញាញោមមាន៖
• កើតកលិយុគអំពីឧក្រិដ្ឋកើតពាសពេញផ្ទៃប្រទេសបណ្តាលមកពីចៅហ្វាខេត្តនានាប្រើអំណាចតាមចិត្ត ។
• មិនយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងកិច្ចការប្រទេសជាតិ។

ចៅពញាអនឬព្រះបរមរាជាទី៧៖
• ជាបុត្ររបស់ព្រះបាទបរមរាជាទី៤បានជាព្រះអង្គត្រូវគេលួចធ្វើគត់ព្រោះ ព្រះអង្គបានស្រឡាញ់ស្ត្រីម្នាក់នៅភូមិព្រែកតាមាក់ដែលត្រូវជាប្រពន្ធមេស្រុកឈ្មោះពញាថីប៉ុន្តែនាងមិនព្រមក៏ចាប់ទៅធ្វើទារុណកម្មដល់ស្លាប់ ។
• ដោយស្រឡាញ់ប្រពន្ធពេកពញាថីបានរត់ទៅពឹងពាក់ពួកបះបោរដែលមានព្រះរាមកែវព្រះភ្លើងជាមេខ្លោងបានធើ្វគត់ចៅពញាអនពេលនោះទៅ ។

បានជាព្រះបាទរាមាជើងព្រៃសុគតព្រោះ ៖
ពួកអេស្ប៉ាញឈ្មោះវេឡូសូនិងរីសព្រមទាំងបក្សពួកនាំគ្នាលួចធ្វើគត់ព្រះអង្គដោយខឹងនឹង
ព្រះអង្គកាន់ជើងជនជាតិចិន ។

• ព្រះបាទរាមាជើងព្រៃសោយរាជ្យពីឆ្នាំ១៥៩៤ដល់ឆ្នាំ១៥៩៦ដោយសារ« ជ្រែករាជ្យ» ហើយតាំងរាជធានីនៅស្រីសន្ធ(ទួលបាសាន)។

ផលវិបាកក្រោយបែកបន្ទាយលង្វែកមាន៖
• ប្រទេសជាតិអស់ឬទ្ធានុភាព ធ្លាក់ជារដ្ឋទន់ខ្សោយនៅអាស៊ីអគ្នេយ៍។
• ខ្មែរបាត់បង់កេតនភណ្ឌជាតិ ក្បួន ច្បាប់ អ្នកប្រាជ្ញ បណ្ឌិត និងវប្បធម៌ត្រូវសៀមឆក់ប្លន់អស់។
• ប្រទេសធ្លាក់ក្នុងភាពអនាធិបតេយ្យ គ្រោះទុរ្ភិក្សពេញប្រទេស…។
• ព្រះរាជវង្សានុវង្សប្រព្រឹត្តិ អំពើពាលា លែងមាន ឬទ្ធានុភាព។
• ប្រជារាស្រ្តអស់ជំនឿលើព្រះរាជា ។
• ប្រទេសកម្ពុជាបាត់បង់ខេត្ត ចន្ទបុរី បស្ចឹមបុរី នគររាជសីមា បាត់ដំបង សៀមរាប ពោធិ៍សាត់ ។