ព្រះអង្គអេងគឺ
• ឡើងសោយរាជ្យនៅព្រះជន្ម៧ព្រះវស្សា
• ដោយសារមន្រ្តីដែលកាន់អំណាចពិសេសចៅហ៊្វាមូ។
• សោយរាជ្យក្នុងឆ្នាំ១៧៧៩
• សុគតក្នុងថ្ងៃទី៨ ខែ វិច្ចិកា ឆ្នាំ ១៧៩៦
• ក្នុងព្រះជន្ម២៤ព្រះវស្សា។

មូលហេតុដែលធ្វើឱ្យស្តេចយួនសុំជំនួយពីខ្មែរគឺ
នៅឯទឹកដីកូសំាងស៊ីនឯណោះមានកើតចលនាបះបោរឈ្មោះថាចលនាតៃសឺនដែលប្រឆំាងនិងស្តេចយួនដែលមានមូលដ្ឋាននៅព្រៃនគរ ។

ព្រះបាទនរាយណ៍រាជាទី២អង្គតន់ទ្រង់មិនបានធ្វើអ្វីជាប្រយោជន៍ជាតិទេនៅឆ្នាំ១៧៥៨ព្រះអង្គបានថែមទាំងកាត់ខេត្តព្រះត្រពាំង និងខេត្តឃ្លាំងឱ្យទៅយួនទុកជាការសងគុណដែលយួនបានជួយខ្មែរ ។

ព្រះបាទស្រីជ័យជេដ្ឋាអង្គស្ងួនសោយរាជ្យនៅឆ្នាំ១៧៤៩-១៧៥៥ជាបុត្ររបស់ព្រះបាទធម្មរាជាទី៣ព្រះអង្គបានសោយរាជ្យនៅឧដុង្គ បានបណ្តេញពួកយួនឱ្យចេញពីទឹកដីខ្មែរ។

ព្រះបាទជ័យជេដ្ឋាទី៣អង្គស៊ូជាបុត្ររបស់ព្រះ
បាទអង្គសូរទ្រង់ឡើងសោយរាជ្យប្រាំលើកក្នុងរជ្ជកាលនីមួយៗមានព្រឹត្តិការណ៍ដូចជា៖
• រជ្ជកាលទី១(១៦៧៥.១៦៨៨)មានជនជាតិចិនឈ្មោះម៉ាកគីវបានភៀសខ្លួនពីខេត្តក្វាងទុងមកនៅស្រុកខ្មែរក្រោយមកត្រូវតែងតាំងជាមន្រី្ត ។
• រជ្ជកាលទី២(១៦៨៨.១៦៩៥)ប្រគល់រាជសម្បត្តិឱ្យព្រះឧទ័យរាជា(អង្គយ៉ង)
• រជ្ជកាលទី៣(១៦៩៦.១៦៩៩)ផ្ទេររាជ្យឱ្យកែវហ៊្វាអង្គអិមម្តងទៀតដោយយល់ថាបិតាក្មេកជាអ្នកមានគុណលើករាជ្យសម្បត្តិឱ្យបិតាក្មេកវិញ ។
• រជ្ជកាលទី៤(១៧០០.១៧០២)និងទី៥(១៧០៣.១៧០៦)ក្រុមលាវដែលច្បាំងចាញ់គ្នាឯងបានមកសុំចុះចូលជាមួយខ្មែរចំនួន៥០០០នាក់ឱ្យនៅក្នុងខេត្តបាទី ។