• បើទំនាស់រវាងប្រទេសអាស៊ានត្រូវដោះសា្រយ ៖ ជាទូទៅរាល់ជម្លោះ ត្រូវដោះស្រាយប្រទេសជាអ្នកមានទំនាស់រវាងគ្នា និងគ្នានឹងអាចដោះស្រាយតាមរយៈសមាគមអាស៊ាន ដូចជាករណីទំនាស់ព្រំដែនរវាងប្រទេសថៃ និងប្រទេសភូមា។ ប៉ុន្តែប្រទេសខ្មែរយើង ត្រូវដោះស្រាយរវាងប្រទេសនិងប្រទេសផង ក្នុងតំបន់អាស៊ាននិងក្នុងអន្តរជាតិផង។

• មូលហេតុនៃទំនាស់ដែលកើត មានឡើងរវាងឯងខ្លួនផ្ទាល់ និងរវាងខ្លួនឯងនិងបុគ្គលផ្សេង។ សិស្សអាចឆ្លើយតាមការយល់ឃើញ និងតាមបទពិសោធរបស់ខ្លួនផ្សេងពីនេះក៏បាន។

ដើម្បីដោះស្រាយទំនាស់សហគមន៍អាស៊ានប្រកាន់យកគោលការណ៍ដូចតទៅ៖
• ប្រើប្រាស់វេទិកាមួយសម្រាប់ដោះស្រាយការខ្វែងយោបល់គ្នាក្នុងរង្វង់តំបន់។
• គោរពគ្នាទៅវិញទៅមកនូវឯករាជ្យ សមភាព អធិបតេយ្យភាព បូរណភាពដែនដី និងអត្តសញ្ញាណជាតិរបស់សមាជិកទាំងអស់។
• គោរពសិទ្ធិរបស់រដ្ឋនីមួយៗ ក្នុងការរស់នៅឱ្យរួចផុតពីការជ្រៀតជ្រែក និងមិនធ្វើវិច្ឆេទកម្ម ឬការបង្ខិតបង្ខំពីខាងក្រៅ។
• ដោះស្រាយទំនាស់ ឬជម្លោះដោយសន្តិវិធី។
• បោះបង់ចោលរាល់ការគំរាមកំហែង ឬការប្រើកម្លាំង។
• សហការគ្នាល្អរវាងសមាជិកទាំងអស់លើផ្នែកនយោបាយ សន្តិសុខ សេដ្ឋកិច្ច វប្បធម៌ សង្គម បរិស្ថាន។ល។
• ធានាឱ្យមានការរីកចម្រើនថ្មីក្នុងតំបន់ ក៏ដូចលើពិភពលោកផងដែរ។

• មូលហេតុនៃទំនាស់ បណ្ដាលមកពីការរើសអើង សាសនា សេដ្ឋកិច្ច នយោបាយ ទស្សនៈ មនោគមវិជ្ជា និងទំនាស់ខ្លះទៀតជាទំនាស់រវាងរដ្ឋមួយនិងរដ្ឋមួយទៀត ដែលកើតឡើងដោយសារបញ្ហាបូរណភាពទឹកដី និងការនេសាទ។ល។

• ទំនាស់រវាងប្រទេសជាតិ នាំមកនូវអស្ថិរភាពតាមព្រំដែន បង្កើតការបង្ហូរឈាម ការបាត់បង់ជីវិតមនុស្ស សត្វ សម្ភារៈ និងថវិកា។ ក្រៅពីនេះ ទំនាក់ទំនងវិស័យផ្សេងៗទៀតត្រូវកាត់ផ្ដាច់ សេដ្ឋកិច្ចទ្រុឌទ្រោម ការផលិតត្រូវចុះខ្សោយ បរិមាណផលិតផលថយចុះ សង្គមកើតភាពវឹកវរ និងធ្វើឱ្យ មានការរាំងស្ទះដល់ការអភិវឌ្ឍប្រទេសជាតិទៀតផង។