ក្នុងរឿងខាងលើនេះប្រសិនបើ សិត្វទាំងអស់មានសាមគ្គីធម៌ម្លោះឡើយគ្មានសត្វណាស្លាប់នោះទេ។ បញ្ហាខ្លះហាក់មិនពាក់ពាន់អ្វីនឹងយើងទេប៉ុន្តែយើងត្រូវដឹងថា យើងរស់នៅក្នុងសង្គមតែមួយបញ្ហានោះអាចនឹងបង្កទុក្ខទោសមកយើងជាមិនខាន។ ដូចនេះ ប្រសិនបើយើងចេះសាមគ្គីគ្នានោះយើងនឹងអាចដោះស្រាយបញ្ហាបាន ហេតុដូចនេះក្នុងសាច់រឿងខាងលើ សត្វទាំងអស់ត្រូវមានសាមគ្គីធម៌រវាងគ្នានឹងគ្នា ដូចជា៖
• ការតស៊ូ និងការអត់ធ្មត់៖ ស្វែងរកអ្នកដែលយល់ពីបញ្ហាមកជួយដោះស្រាយ។
• ការសន្តោស និងការស្មោះត្រង់៖ ការជួយគ្នាដោយមិនគិតថាកន្លែងរស់នៅផ្សេងគ្នាឬមិនមែនជារឿងរបស់ខ្លួន។ គឺជាការជួយដោយចិត្តអាណិតអាសូរ្យ។
• ការមិនប្រកាន់ និងមិនរើសអើង៖ ទោះជាបញ្ហារបស់កណ្តុរប៉ុន្តែសត្វទាំងអស់គឺរស់ក្នុងផ្ទះតែមួយ ដូចនេះបញ្ហាត្រូវចូលរួមគ្នាដោះស្រាយ។
• ការពិចារណារកហេតុផលតាមផ្លូវល្អ៖ សត្វទាំងអស់ត្រូវរួមគ្នាគិតអំពីមធ្យោបាយដោះស្រាយបញ្ហាដោយបញ្ញា។

ដើម្បីក្លាយទៅជាមនុស្សដែលមានតម្លាភាពទាំងក្នុងការងារ និងការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃខ្ញុំត្រូវប្រកាន់ខ្ជាប់នូវមូលដ្ឋាននៃការធ្វើការនិងរស់នៅដូចជា៖
• ភាពស្មោះត្រង់ចំពោះខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ ដែលនេះជាមូលដ្ឋានគ្រិះនៃការកសាងទំនុកចិត្ត ដែលនេះបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីទំនួលខុសត្រូវក្នុងការបំពេញភារៈកិច្ច។
• ឆន្ទៈ ក្នុងការចូលរួមអភិវឌ្ឍខ្លួនឯងដើម្បីឱ្យមានសមត្ថភាពខ្ពស់ ប្រាជ្ញាវាងវៃក្នុងការដោះស្រាយ និងចូលរួមក្នុងការកសាងសង្គម។
• ឧស្សាព្យាយាម ព្រោះការងារដែលលំបាកអាចទទួលបានជោគជ័យលុះត្រាតែមានភាពអំណត់អត់ធ្មត់ អធ្យាស្រ័យ យោគយល់គ្នាជានិច្ចជាកាល។
• ការសម្រេចចិត្តដែលត្រឹមត្រូវ ធ្វើឡើងដោយយោងតាមការគិតពិចារណាតាមរយៈហេតុ និងផល។

(១)បកអាក្រាតកង្វះខាតរបស់ខ្លួន៖ ឃ្លានេះចង់ក្រើនរំលឹកដល់មនុស្សគ្រប់រូបឱ្យមានភាព ទទួលខុសត្រូវ និងមានភាពស្មោះត្រង់ចំពោះខ្លួនឯង និងនឹងអ្នកដទៃ។ ដោយមូលហេតុថា មនុស្សទាំងអស់មិនអាចបំពេញកិច្ចការដោយគ្មានកង្វះខាត ឬកំហុសនោះទេ ដូចឆ្នេះហើយ ការចេះទទួលស្គាល់កំហុសដែលបានប្រព្រឹត្ត និងទទួលស្គាល់កំហុសដើម្បីកែលម្អរជាការប្រសើរបំផុត កុំចាំទាល់តែគេចាប់បានអំពីកំហុសរបស់ខ្លួនទើបសារភាព។ ឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែង កូនបានលួចគេចម៉ោងសិក្សាដោយមិនប្រាប់ទៅម្តាយឪពុកឱ្យបានដឹង ដែលនេះជាកំហុសឆ្គងកូនធ្វើចំពោះម្តាយ ដែលជាធម្មតាកូននឹងមិនប្រាប់ទៅម្តាយឪពុកនោះទេ ប៉ុន្តែសម្រាប់តម្លាភាពរវាងកូន និងម្តាយឪពុក នោះកូនសម្រេចចិត្តប្រាប់ពីហេតុផលនៃការមិនបានចូលរៀននៅសាលាដោយប្រាប់ពីមូលហេតុពិតប្រាកដព្រោះកូនមិនស្រួលខ្លួនទើបកូនត្រឡប់មកផ្ទះមុនម៉ោង។ ចំពោះកំហុសដដែលនេះកូននឹងមិនធ្វើដដែលនោះទេ ប្រសិនបើករណីនេះកើតឡើងកូននឹងផ្តល់ព័ត៌មានដល់ម្តាយឪពុកជាមុនសិន។
(២)កសាងខ្លួនដោយយកតម្រាប់តាមមនុស្សល្អ៖ ការយកត្រាប់តាមគឺជាគម្រូមួយដែល មនុស្សអាចចាប់យកការធ្វើអំពើអ្វីមួយ ដូចនេះការត្រាប់តាមមនុស្សល្អនឹងក្លាយជាមនុស្សល្អ ចំណែកការត្រាប់តាមមនុស្សមានឥរិយាបទ ឬការគិតមិនល្អនឹងធ្វើឱ្យបុគ្គលក្លាយទៅជាមនុស្សមិនល្អផងដែរ។ ឧទាហរណ៍៖ ការត្រាប់តាមបណ្ឌិត ឬអ្នកមានចំណេះដឹងខ្ពង់ខ្ពស់ មានការគិតប្រកបដោយឧត្តមគិត នោះបុគ្គលនឹងក្លាយទៅជាបុគ្គលដែលប្រកបដោយបញ្ញាញាណ។ ដូចគ្នាផងដែលប្រសិនបើបុក្គលនោះត្រាប់តាមបុគ្គលជាចោរដើរលួចគេ នោះបុគ្គលនោះច្បាស់ណាស់នឹងក្លាយទៅជាចោរមិនខាន។
(៣) ស្វែងយល់ពីចំណូលចិត្តមនុស្សដើម្បីដឹងពីភាពស្មោះត្រង់៖ ចំណូលចិត្តបង្ហាញពីធាតុពិតរបស់មនុស្ស ដែលអាចបញ្ជាក់ពីអត្តចរិត ហើយបញ្ចេញតាមរយៈអាកប្បកិរិយារបស់បុគ្គលនោះមិនខាន ជាអាទិបញ្ញវន្តគឺមានទម្លាប់ ឬចំណង់ចំណូលចិត្តក្នុងការអានសៀវភៅ ចំណែកបុគ្គលដែលមានចរិកកោងកាច បង្ករបញ្ហាដល់ខ្លួនឯងនិងសង្គមតែងមានចំណូលចិត្តផ្តោតលើអ្វីដែលសប្បាយ ដើរលេង មិនស្រឡាញ់ការរៀនសូត្រជាដើម។ ទាំងនេះបានបញ្ជាក់ច្បាស់ពីចំណូលចិត្តមនុស្សពិតជាឆ្លុះបញ្ចាំងពីចរិតលក្ខណៈរបស់មនុស្សពិតប្រាកដមែន។