បានជា ការលះបង់មិនប្តឹង និងដកពាក្យបណ្តឹងរបស់ជនរងគ្រោះមិនអាចបញ្ឈប់ ឬព្យួរការអនុវត្តនៃបណ្តឹងអាជ្ញាដោយសារតុលាការចង់រកយុត្តិធម៌ដល់ជនរងគ្រោះ ក្រែងបង្កមកពីការគំរាមកំហែងណាមួយទើបមិនដាក់ពាក្យបណ្តឹង និងដាក់ទោសដល់ជនប្រព្រឹត្តនោះឱ្យបានរាងចាល កុំបង្កអសន្តិសុខសង្គម និងកុំឱ្យមានភាពក្អេងក្អាងអាងថាជនរងគ្រោះមិនប្តឹង។

បណ្តឹងអាជ្ញាខុសពីបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណីត្រង់បណ្តឹងអាជ្ញាសម្រាប់ចោទប្រកាន់លើជនដែលប្រព្រឹត្តបទល្មើស រីឯបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណីសម្រាប់ទាមទារសំណងការខូចខាតពីជនដែលប្រព្រឹត្តនោះ។

ការដាក់ទណ្ឌកម្មទៅលើជនល្មើសធ្វើឡើងដើម្បីឱ្យជនដែលប្រព្រឹត្ត កំពុងប្រព្រឹត្ត ឬនឹងប្រព្រឹត្តរាងចាលខ្លាចរអាមិនប្រព្រឹត្ត និងរារាំង ឬបង្កាដល់អំពើណាដែលបំផ្លាញ ឬធ្វើឱ្យខូចសណ្នាប់ធ្នាប់សុវត្ថិភាពសង្គម។

បណ្តឹងអាជ្ញាបង្កើតឡើងក្នុងគោលបំណង ពិនិត្យអត្ថិភាពនៃបទល្មើស បង្ហាញឱ្យឃើញពីពិរុទ្ធភាពនៃជនល្មើស និងផ្តន្ទាទោសជនល្មើសនោះតាមច្បាប់កំណត់។

អង្គការអយ្យការជាស្ថាប័នជាស្ថប័នឯករាជ្យមួយ នៅក្នុងប្រព័ន្ធតុលាការដោយធ្វើការចោទប្រកាន់ពីបទល្មើសព្រហ្មទណ្ឌ និងសន្និដ្ឋានឱ្យតុលាការអនុវត្តច្បាប់។