នៅសម័យមហានគរ ខ្មែរយើងគោរពប្រណិបតិ្តន៍ចំពោះពុទ្ធសាសនាមហាយាន ដែលពេលនោះព្រះសង្ឃស្លៀកពាក់ដណ្ដប់សំពត់ពណ៌លឿង មានតំណងមិនឆាន់គ្រឿងស្រវឹង មិនសម្លាប់សត្វ មិនលួច មិនភូតកុហក ដោយមិនមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីព្រះសង្ឃក្នុងសាសនាមហាយានចិន ជប៉ុន កូរ៉េ នេះទេ។ ព្រះសង្ឃមហាយានទាំងនោះ ស្លៀកខោ ពាក់អាវ មិនឆាន់ត្រីនិងសាច់ ឆាន់តែបន្លែ។

និកាយសាសនាមហាយាន៖
 សាសនាមហាយានចិនមាននិកាយ៖
• និកាយមឹឡឹឬព្រះសិអារ្យមេត្រី
• និកាយព្រះនាងគង់ស៊ីអ៊ីម
• និកាយខុងមឹង
 សាសនាមហាយានវៀតណាម
 សាសនាមហាយានជប៉ុននិងកូរ៉េ។

លក្ខណៈខុសគ្នារវាងព្រះសង្ឃនិកាយមហាយាននិងព្រះសង្ឃនិកាយហិនយាន៖
• ព្រះសង្ឃមហាយាន៖
-ស្លៀកដណ្ដប់សំពត់ពណ៌លឿង(ស្លៀកខោ ពាក់អាវ)
-មិនឆាន់ត្រីនិងសាច់ ឆាន់តែបន្លែ
-មានតំណម គឺមិនឆាន់គ្រឿងស្រវឹង មិនសម្លាប់ មិនលួចទ្រព្យគេ មិននិយាយកុហក
-មិនសង្រួមផ្លូវកាយទេ ប៉ុន្តែយកចិត្តទុកដាក់អប់រំផ្លូវចិត្ត
(លក្ខណៈព្រះសង្ឃមហាយានមិនដូចគ្នាទៅតាមតំបន់នីមួយៗទេ)។
• ព្រះសង្ឃហិនយាន
-ស្លៀកដណ្ដប់ស្បង់ចីពរ(ពណ៌លឿង)
-ការឆាន់ចង្ហាន់(ឆាន់ត្រី សាច់ បន្លែ)បានតែរយៈពេលពីម៉ោង៦ព្រឹក ដល់ម៉ោង១២ថ្ងៃត្រង់ប៉ុណ្ណោះ
-ពឹងផ្អែកលើកម្លាំងស្មង(ការស្វែងរកចង្ហាន់បិណ្ឌបាត)
-មិនត្រូវមានអ្វីជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួន
-មិនធ្វើជំនួញដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិតឡើយ។

ប្រទេសដែលគោរពពុទ្ធសាសនាហិនយានមាន៖
-ប្រទេសកម្ពុជា ប្រទេសថៃ ប្រទេសស្រីលង្កា ប្រទេសមីយ៉ានម៉ា ប្រទេសឡាវ ប្រទេសនេប៉ាល់ជាដើម។

បច្ចុប្ននេះសាសនាព្រះពុទ្ធមាននិកាយធំៗពីរគឺ៖
និកាយមហាយាន៖
• និកាយមឹឡឹឬព្រះសិអារ្យមេត្រី
• និកាយព្រះនាងគង់ស៊ីអ៊ីម
• និកាយខុងមឹង
និកាយហិនយានឬថេរវាទ៖
• គណៈមហានិកាយ
• ធម្មយុត្តិកនិកាយ។