បណ្តឹងអាជ្ញាជាបណ្តឹងស្របច្បាប់មួយ ដែលរដ្ឋទទួលបន្ទុកធ្វើបណ្តឹងដោយអយ្យការជាតំណាង ដើម្បីចោទប្រកាន់ទៅលើបុគ្គលណាម្នាក់ដែលបានប្រព្រឹត្តបទល្មើសទាក់ទងនឹងរឿងព្រហ្មទណ្ឌ។

ក្រមនីតិវិធីព្រហ្មទណ្ឌត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅនៅពេលមានរឿងក្តីកើតឡើងដោយឆ្លងកាត់ដំណើរការនៃប្រព័ន្ធតុលាការតាំងពីដើមដល់ចប់ ដើម្បីឱ្យរឿងក្តីបញ្ចប់ដោយយុត្តិធម៌ និងការពារសិទ្ធិរបស់ជនដែលត្រូវគេចោទប្រកាន់ ជៀសវាងការសម្រេចក្តីខុសឆ្គងដែលនាំឱ្យមានាការលំបាកដល់ការចោទប្រកាន់នោះ។

ក្រមព្រហ្មទណ្ឌខុសពីក្រមរដ្ឋប្បវេណី ត្រង់ក្រមព្រហ្មទណ្ឌបញ្ញត្តិពីអំពើទាំងឡាយដែលជាបទល្មើស។ចំណែក្រមរដ្ឋប្បវេណីគឺទាមទារឱ្យអ្នកប្រព្រឹត្តបទល្មើស ជួសជុលសងការខូចខាតផ្នែកសម្ភារៈ ការព្យាបាលរូបរាងកាយ និងសងជំងឺចិត្តតាមភាពជាក់ស្តែងនៃការរងគ្រោះ។

ក្រមព្រហ្មទណ្ឌ ឬច្បាប់ព្រហ្មទណ្ឌបង្កើតឡើងក្នុងគោលបំណង ដើម្បីកំណត់អំពើទាំងឡាយណាជាបទល្មើសដោយរួមទាំងធាតុផ្សំនៃបទល្មើសដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់មនុស្ស សង្គម ការដាក់ទណ្ឌកម្ម ឬផ្តន្ទាទោសចំពោះអ្នកប្រព្រឹត្តបទល្មើស និងបណ្តាលករណីដែលត្រូវអនុវត្តលើជនដែលត្រូវទួលទោស។

ភាពខុសគ្នារវាងបណ្ដឹងសាទុក្ខ និងបណ្ដឹងជំទាស់ ៖
បណ្ដឹងសាទុក្ខ ៖
• បណ្ដឹងសាទុក្ខ ជាបណ្ដឹងមិនយល់ស្របជាមួយសាលក្រម ឬសាលដីកាទៅតុលាការកំពូល ។
• បណ្ដឹងនេះធ្វើឡើងដើម្បីឱ្យតុលាការកំពូលពិនិត្យទៅលើដីការបស់សាលាឧទ្ធរណ៍ ឬក៏ពិនិត្យទៅលើសាលក្រមរបស់សាលាដំបូង ដោយផ្អែកទៅលើអង្គច្បាប់ ។
• ដើមបណ្ដឹងត្រូវបង្ហាញពីគោលបំណងរបស់ខ្លួនថាសាលក្រម ឬសាលដីកាមានភាពផ្ទុយទៅនឹងរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ឬ ច្បាប់ ឬ បទដ្ឋានគតិយុត្តិផ្សេងៗ
• រយៈពេលនៃការដាក់ពាក្យបណ្ដឹងសាទុក្ខ ៖
-ចំពោះសាលក្រមចំពោះមុខ ៖ រយៈពេល១ខែ គិតចាប់ពីថ្ងៃទទួលបានសាលក្រម ។
-ចំពោះសាលក្រមកំបាំងមុខ ៖ រយៈពេល១ខែ គិតចាប់ពីថ្ងៃផុតកំណត់នៃការប្ដឹងទាស់ ។ ករណីមួយទៀត គឺ រយៈពេល១ខែ គិតចាប់ពីថ្ងៃជូនដំណឹងអំពីការសម្រេចច្រានចោលលើបណ្ដឹងទាស់ ។
បណ្ដឹងជំទាស់ ៖
• បណ្ដឹងជំទាស់ជាបណ្ដឹងមិនយល់ស្របនឹងដីកាសម្រេចរបស់សាលាដំបូង ឬសាលាឧទ្ធរណ៍ ទៅសាលាឧទ្ធរណ៍ ឬតុលាការកំពូល ។
• រាល់ដីកាសម្រេចណាដែលអនុញ្ញាតដោយច្បាប់ ទើបអាចប្ដឹងជំទាស់បាន ។
• អ្នកដែលមានសិទ្ធិអាចប្ដឹងជំទាស់បានគឺជាអ្នកដែលបាត់បង់ផលប្រយោជន៍ពីដីកាសម្រេច ។
• រយៈពេលនៃការដាក់ពាក្យប្ដឹងជំទាស់គឺមួយសប្ដាហ៍គិតចាប់ពីថ្ងៃទទួលដីកាសម្រេច ។