a) អ្នកផ្ដល់អន្តរាគមន៍ត្រួសៗ អាចណាត់ជួបជាមួយអ្នកញៀនជាទៀងទាត់ ដើម្បីតាមដាននិងបន្តជួយអន្តរាគមន៍។
c) អ្នកផ្ដល់អន្តរាគមន៍ពីការផ្ដាច់គ្រឿងស្រវឹង អាចជាមនុស្សធម្មតាដែលបានទទួលការបណ្ដុះបណ្ដាល។
d) អ្នកទើបតែចាប់ផ្ដើមប្រើប្រាស់គ្រឿងស្រវឹង ត្រូវជួបផ្ទាល់ជាមួយអ្នកផ្ដល់អន្តរាគមន៍រយៈពេល5-30នាទីដើម្បីសាកសួរព័ត៌មាននិងទទួលឯកសារអប់រំពីរបៀបកាត់-បន្ថយ ឬបញ្ឈប់ការប្រើប្រាស់គ្រឿងស្រវឹងសម្រាប់ជួយខ្លួនឯង។

a) អង្កការសុខភាពពិភពលោកផ្ដល់ដំបូន្មានថា គ្មានការទទួលទានគ្រឿងស្រវឹងដែលមានសុវត្តិភាពទេ ក្នុងអំឡុងពេលមានផ្ទៃពោះ ។ ដើម្បីសុវត្តិភាពគភ៌ ស្រ្តីមាន ផ្ទៃពោះមិនត្រូវទទួលទានគ្រឿងស្រវឹងនោះទេ។

តាមការស្រាវជ្រាវ គ្រឿងស្រវឹងផ្តល់ផលប៉ះពាល់ដល់ស្ត្រីខុសពីបុរសដូចជា៖
a) ស្ត្រីនឹងមានកំហាប់ជាតិអាល់កុលក្នុងឈាមខ្ពស់ជាងបុរស ។ ពីព្រោះរាងកាយស្ត្រីផ្ទុកជាតិខ្លាញ់ច្រើនជាងនិងជាតិទឹកតិចជាងរាងកាយបុរស។
b) ស្ត្រីងាយនឹងខូចថ្លើម ហើយទទួលរងផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផ្សេងៗទៀតជាងបុរស ។ ម៉្យាងទៀតស្រ្តីទទួលទានគ្រឿងស្រវឹងច្រើន ប្រឈមមុខនឹងការកើតជំងឺមហារីកដោះ និងរោគស្ត្រី ជាងស្រ្តីមិនទទួលទានគ្រឿងស្រវឹង។
c) តាមរយៈការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា ប្រតិកម្មរបស់ស្ត្រីទៅនឹងគ្រឿងស្រវឹងប្រែប្រួលតាមវដ្ដរដូវរបស់ស្រ្តី ដោយសារកម្រិតខុសៗគ្នានៃអរម៉ូន ។ ស្ត្រីដែលប្រើប្រាស់ថ្នាំពន្យារកំណើតត្រូវការពេលវេលាដើម្បីបញ្ចេញជាតិអាល់កុលពីរាងកាយយូរជាងស្ត្រីដែលមិនប្រើប្រាស់ថ្នាំពន្យារកំណើត ។
d) ដោយសារមូលហេតុនេះ ទើបអ្នកជំនាញផ្នែកសុខាភិ-បាលផ្តល់យោបល់ដល់ស្ត្រីឱ្យទទួលទានគ្រឿងស្រវឹងតិចជាងបុរស។