ប្រជាជនរស់នៅតំបន់ត្រជាក់ប្រកបរបរដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត ដូចជា៖
ពួកអេស្គីម៉ូតែងចោះផ្ទាំងបង់គីសដើម្បីស្ទូចត្រី
ចិញ្ចឹមសត្វរ៉ែននៅតំបន់ស្កង់ឌីណាវ និងស៊ីបេរីហើយសត្វការីប៊ូនៅកាណាដា។

នៅតំបន់អង់តាកទិកគ្មានមនុស្សរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ទេ គឺមានតែពួកអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តប៉ុន្មានពាន់នាក់ប៉ុណ្ណោះកំពុងស្រាវជ្រាវតាមមូលដ្ឋានវិទ្យាសាស្រ្តនានាដោយប្ដូរវេនគ្នា។

ប្រៀបធៀបពីភាពខុសរវាងមហាសមុទ្រអាកទិច និងមហាសមុទ្រអង់តាកទិកដូចជា៖
មហាសមុទ្រអាកទិច៖ស្ថិតនៅតំបន់ប៉ូលខាងជើង ជាប់ឆ្នេរខាងជើងនៃទ្វីបអឺរ៉ាស៊ី និងទ្វីបអាមេរិកភ្ជាប់មកមហាសមុទ្យប៉ាស៊ីភិចដោយច្រកបេរិញ និងបើកចំហយ៉ាងទូលាយមករកមហាសមុទ្យអាត្លង់ទិច។
មហាសមុទ្រអង់តាកទិក៖មហាលំហទឹកកកមួយដែលស្ថិតនៅជុំវិញប៉ូលខាងត្បូង និងនៅជាប់មហាសមុទ្រប៉ាស៊ីភិច មហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក និងមហាសមុទ្រឥណ្ឌាមានផ្ទៃដីប្រហែលគ្នានឹងទ្វីបអឺរ៉ុប ១៤ ០០០ ០០០Km2។

បានជាសម័យមុនគេមិនអាចដឹងថាតំបន់វាលលំហមានកំណប់រ៉ែព្រោះតែនៅពេលនោះមិនទាន់មានបច្ចេកទេសទំនើប ដូចបច្ចុប្បន្ននៅឡើយ ហើយក៍គេមិនអាចដឹងពីវិធិទាញយកវាមកប្រើប្រាស់ផងដែរ ម្យ៉ាងវិញទៀតពីព្រោះតែពីដំបូងមានតែជនជាតិដើមដែលជាម្ចាស់ស្រុក តែក្រោយមកក៍មានអ្នកក្រុមស្រាវជ្រាវបានទៅដល់ទីនោះទើបគេដឹងថាមានកំណប់រ៉ែយ៉ាងសន្ធឹងសន្ធាប់នៅទីនោះ។

តំបន់វាលលំហមិនស្ថិតនៅក្នុងភាពឯកោទៀតទេព្រោះ៖
• នៅទីនោះការមានធ្វើអាជីវកម្មរ៉ែ
• អាជីវកម្មតម្រូវឱ្យមានមធ្យោបាយដឹកជញ្ជួនទំនើប(ផ្លូវរថភ្លើង បំពង់បង្ហូរប្រេងកាតនិងឧស្ម័ន) ទៅកំពង់ផែ
• ការកែប្រែផ្លូវដែលមានគុណភាពអន់ទៅជាក្រាលកៅស៊ូ
• មានការបង្កើតទីក្រុងថ្មីៗជាច្រើននៅតំបន់នោះ ហើយទីក្រុងទាំងនោះភាគច្រើនជាទីក្រុងដែរទំនើបផងដែរ
• ទេសចរណ៍វាលលំហ។