តួអង្គក្នុងរឿងដើមកំណើតទំនៀមផ្កាស្លាបីមានដូចតទៅ៖
– កុមារទាំង៤នាក់(ម្នាក់ហោរា បាញ់ធ្នូ ប្រស់ មុជទឹក)
– អាចារ្យទិសាបាមោក្ខ
– សត្វឥន្ទ្រី
– កូនក្រមុំស្ដេច
– ចៅក្រម…។
– ទាំង៤នាក់(ម្នាក់ហោរា បាញ់ធ្នូ ប្រស់ មុជទឹក)ចៅក្រម…។

សាមគ្គីធម៌មានផលចម្រើនពីរយ៉ាងគឺ៖
– ផលវិជ្ជមាន ការសាមគ្គីគ្នាធ្វើការងារឬប្រព្រឹត្តនូវអំពើល្អ អំពើកុសល អំពើជាប្រយោជន៍សម្រាប់ខ្លួននិងសង្គមជាតិគឺផលចម្រើនខាងផ្លូវល្អ។
– ផលអវិជ្ជមាន បើការសាមគ្គីគ្នាទៅប្រព្រឹត្តអំពើអកុសល ទុច្ចរិតនោះវានាំឲ្យមានទុក្ខដល់ខ្លួនគឺវារីកចម្រើនខាងផ្លូវអាក្រក់។

សិក្សាពាក្យគន្លឹះ
– រង្គៀស (កិ) នឹកពិភាល់ មិនទុកចិត្ត មិនអស់ចិត្ត មិនស៊ប់ចិត្ត ឃ្នើសចិត្ត នឹកស្តាយក្រោយ។
– រឱសឋាន (ន) សេចក្តីហ្មងឆ្គង ឬមោះហ្មង មោះមៃដែលនាំឱ្យក្តៅក្រហាយ ស្អុះស្អាប់បែកចិត្តគំនិតឬបែកឃ្លាតចាកទី ចាកលំនៅ។
– អស្មិមានះ (ន) សេចក្តីប្រកាន់ចិត្តរឹងត្អឹង ថាអញ ថាគេឬថាយើងថាគេមិនព្រមទទួលជឿស្គាល់អ្នកណា។
– ស្រវាស្រទេញ (កិ) ខំប្រឹងខ្លាំង សង្វាតខ្លាំង ខ្មីឃ្មាតសង្វាតពេញកម្លាំង។
– សន្តោស (ន) ការប្រណីសេចក្តីត្រេកអរ ពេញចិត្តចំពោះវត្ថុជារបស់ខ្លួនគឺបានប៉ុន្មានក៏ល្មមចិត្តត្រឹមប៉ុណ្ណោះ មិនរវះរវាម មិនជាទីហួសហេតុឬហួសទំនង។