ពិពណ៌នាពីសារៈសំខាន់នៃបាតុភូតអូស្មូសចំពោះ រុក្ខជាតិ ៖ វាធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិស្រូបទឹកពីក្នុងដីតាមរោមជញ្ជក់ នៃឫស។ ដោយសារសម្ពាធអូស្មូស ទឹកធ្វើដំណើរពីឫស ទៅដើម រួចស្តុកទុកក្នុងស្តូម៉ាតនៃស្លឹក។ រំភាយចំហាយ ទឹកធ្វើឱ្យកំហាប់សូលុយស្យុងក្នុងស្លឹកកើនដែលបណ្ដាលឱ្យមានការបឺតទឹកពីដើម ដើមបឺតទឹកពីឫស ឫសបឺតទឹក ពីដី។ ដូចនេះ បើគ្មានបាតុភូតអូស្មូសទេ ក៏គ្មានរំភាយ ចំហាយទឹក ហើយរុក្ខជាតិនឹងឆេះខ្លោច។

អូស្មូសបង្កជាបញ្ហាធំៗសម្រាប់កោសិកាមានដូចជា ស៊ីតូប្លាសបង្កឡើងពីអំបិល ស្ករ ប្រូតេអ៊ីន និងម៉ូលេគុល ដទៃទៀតដែលធ្វើឱ្យកំហាប់សារធាតុនៅក្នុងកោសិកាខ្ពស់។កាលណាកំហាប់សារធាតុក្នុងកោសិកាខ្ពស់ជាងកំហាប់ ដែលនៅព័ទ្ធជុំវិញកោសិកា ធ្វើឱ្យទឹកសាយចូលក្នុង កោសិកា។ ពេលនោះមាឌកោសិកាកើនឡើង ហើយអាច នឹងផ្ទុះបែក។ ឧទាហរណ៍គោលិកាក្រហមរបស់មនុស្ស អាចនឹងផ្ទុះបែក ប្រសិនបើជាគេដាក់វានៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋាន មួយដែលមានកំហាប់ខ្លាំង ឬខ្សោយខុសពីកំហាប់ក្នុង គោលិកាឈាម។ ហេតុនេះហើយ ក្រោយពេលធ្លាក់ឈាម ដ៏ច្រើន ឬក្រោយពេលដាច់ទឹកយូរ ប្រសិនបើអ្នកផឹកទឹក ច្រើនភ្លាម គ្រោះថ្នាក់នឹងកើតមានដល់អ្នក ដោយការបែក គោលិកាក្រហម។

ភ្នាសអឌ្ឈជ្រាបជាភ្នាសមួយដែលអាចឱ្យសារធាតុខ្លះ ឆ្លងកាត់បាន ហើយរារាំងសារធាតុខ្លះទៀត។ឧទាហរណ៍ ភ្នាសណ្វៃយ៉ូ ភ្នាសមីតូកុងឌ្រី ភ្នាសបណ្ដាញរេទីគុយឡូមអង់ដូប្លាស