មាត្រាទី៣៥ ជំពូក៣ បានចែងថា ប្រជាពលរដ្ធខ្មែរទាំងពីរភេទ មានសិទ្ធិចូលរួមជីវភាពនយោបាយ សេដ្ធកិច្ច សង្គមកិច្ច និងវប្បធម៏របស់ប្រជាពលរដ្ធត្រូវបានទទួលការពិនិត្យនិងដោះស្រាយយ៉ាងហ្មត់ចត់ពីអង្គការរដ្ធ។

មាត្រាទី៣៥ ជំពូក៣ ខាងលើបានបញ្ជាក់រួចហើយពីសិទ្ធិចូលរួមក្នុងការគ្រប់គ្រងប្រទេសជាតិលើគ្រប់វិស័យរបស់ពលរដ្ធ។

មាត្រាទី៣៤ ជំពូក៣ បានចែងថា “ ប្រជាពលរដ្ធខ្មែរទាំងពីរភេទមានសិទ្ធិបោះឆ្នោត និងឈរឈ្មោះឲ្យគេបោះឆ្នោត”។ បទបញ្ញត្តិដែលចែងពីសិទ្ធិបោះឆ្នោត ឬឈរឈ្មោះឲ្យគេបោះឆ្នោតត្រូវចែងក្នុងច្បាប់បោះឆ្នោត។ មាត្រាទី៣៧ ជំពូក៣ ដដែលបានចែងថា “ពលរដ្ធមានសិទ្ធិធ្វើបាតុកម្មដោយសន្តិវិធី ត្រូវយកមកអនុវត្តនៅក្នុងក្របខណ្ឌនៃច្បាប់”។ មាត្រាទី៤២ ជំពូក៣ បានចែងថា “ពលរដ្ធគ្រប់រូបមានសិទ្ធិបង្កើតសមាគម និងគណបក្សនយោបាយ”។ សិទ្ធិនេះត្រូវកំណត់ក្នុងច្បាប់។ ប្រជាពលរដ្ធខ្មែរអាចចូលរួមក្នុងអង្គការមហាជន ជួយគ្នាទៅវិញទៅមក ការពារសមិទ្ធផលជាតិ និងសណ្តាប់ធ្នាប់សង្គម។

ខ្ញុំតាំងសច្ចាថានឹងប្រព្រឹត្តតាមរដ្ធធម្មនុញ្ញ និងច្បាប់ទាំងទ្បាយនៃព្រះរាជាណាចក្រ ហើយនិងតាំងចិត្តធ្វើផលប្រយោជន៏ដល់រដ្ឋ និងប្រជារាស្រ្ត។

ឩបសម្ព័ន្ធទី ៦ នៃរដ្ធធម្មនុញ្ញមានសេចក្តីជាអាទិថាៈ សច្ចាប្រណិធាន ទូលព្រះបង្គំ យើងខ្ញុំ នាយករដ្ធមន្ត្រី និងសមាជិករាជរដ្ធាភិបាល សូមធ្វើសច្ចាប្រណិធាន នៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះមហាក្សត្រ ព្រះភ័ក្រ្តនៃសម្តេចព្រះសង្ឃរាជ និងទេវតារក្សាស្វេតច្ឆត្រដូចតទៅៈ ក្នុងពេលប្រតិបតិ្តការតាមមុខតំណែងខ្លួន និងក្នុងការបំពេញបេសកកម្ម ដែលប្រជារាស្រ្តកម្ពុជាបានប្រគល់ជូនចំពោះទូលព្រះបង្គំយើងខ្ញុំគ្រប់ៗរូប ទូលព្រះបង្គំយើងខ្ញុំ សូមបេ្តជ្ញាគោរពរដ្ធធម្មនុញ្ញ បម្រើជានិច្ច ទាំងក្នុងបច្ចុប្បន្ន ទាំងក្នុងអនាគតនូវផលប្រយោជន៏របស់ប្រជារាស្ត្រ ប្រជាជាតិ និងមាតុភូមិកម្ពុជា។ ទូលព្រះបង្គំយើងខ្ញុំសូមសច្ចាថា មិនកេងប្រវ័ញ្ចនូវផលប្រយោជន៏ជាតិសម្រាប់ផ្ទាល់ខ្លួន ឬសម្រាប់គ្រួសារ ...

មាត្រាទី៣២ ជំពូក៣ បានចែងថា “ជនគ្រប់រូបមានសិទ្ធិរស់រានមានជីវិត មានសេរីភាព និងសន្តិសុខផ្ទាស់ខ្លួន”។ ទោសប្រហារជីវិតមិនត្រូវឲ្យមានឡើយ។ មាត្រា៣៨ ជំពូក៣បានចែងថា “ច្បាប់រ៉ាប់រងមិនឲ្យមានការរំលោភបំពានលើរូបរាងកាយបុគ្គលណាមួយឡើយ”។ ច្បាប់ការពារជីវិត សេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់ប្រជាពលរដ្ធ។ ការចោទប្រកាន់ ការចាប់ខ្លួនឬការឃុំខ្លួនជនណាមួយនឹងធ្វើទៅកើត លុះត្រាតែអនុវត្តត្រឹមត្រូវតាមបញ្ញត្តិច្បាប់។

មាត្រាទី៤១ ជំពូក២ បានចែងថា “ពលរដ្ធគ្រប់រូបមានសិទ្ធិបព្ជោញមតិ ប្រជុំ បោះពុម្ពផ្សាយ តែកុំឲ្យប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិអ្នកដទៃ ដល់ទំនៀមទំលាប់សណ្តាធ្នាប់សាធារណៈ សន្តិសុខជាតិ”។របបសារពត៍មាន និងរៀបចំដោយឡែក។

មាត្រាទី៤៣ បានចែងថា “ប្រជាពលរដ្ធទាំងពីរភេទមានសិទ្ធិពេញទីខាងជំនឿ”។ សេរីភាពខាងជំនឿនិងប្រតិបត្តិតាមផ្លូវសាសនា ត្រូវបានរដ្ធធានាក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលមិនប៉ះពាល់ដល់ជំនឿសាសនាដទៃទៀតដល់សណ្តាប់ធ្នាប់សាធារណៈ ។ ព្រះពុទ្ធសាសនាជាសាសនារបស់រដ្ធ។

មាត្រាទី៣៥ ដែលបានចែងពីសិទ្ធិសើរគ្នាក្នុងការងារសេដ្ឋកិច្ចសង្គមកិច្ច និងនយោបាយរបស់សង្គមជាតិមាត្រាទី៣៦ បានចែងថា”ប្រជាពលរដ្ធទាំងពីរភេទមានសិទ្ធិជ្រើសរើសមុខរបរដោយសើ្មភាពគ្នា ដោយផ្អែកលើសមត្ថភាព និងទទួលប្រាប់បៀវត្សរ៍ស្មើគ្នានិងបុរសដែរ”។ កិច្ចការផ្ទះមានតម្លៃស្មើនិងចំណូលមកពីក្រៅផ្ទះ និងមាត្រា៤៥ ចែងថា “ការរើសអើងភេទត្រួវបំបាត់ចោលការធ្វើអាជីវកម្មលើការងាររបស់ស្រ្តីត្រូវហាមឃាត់បុរសនិងស្រ្តីមានសិទ្ធិស្មើគ្នាលើគ្រប់វិស័យទាំងអស់ ជាពិសេសវិស័យអាពាហ៏ពិពាហ៏និងគ្រួសារ”។

មាត្រាទី៤៤ បានចែងថា “ជនណាក៏ដោយ ទោះជាបុគ្គលក្តី សមូហភាពក្តី មានសិទ្ធិជាម្ចាស់លើកម្មសិទ្ធិ”។ មានតែរូបវន្តបុគ្គលដែលមានសញ្ជាតិជាខ្មែរទេ ទើបមានសិទ្ធិជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិលើដីធ្លី។ កម្មសិទ្ធិស្របច្បាប់របស់ពលរដ្ធ ត្រូវឋិតនៅក្រោមកិច្ចគាំពាររបស់ច្បាប់ដែលនឹងដកហូតបានលុះត្រាតែផលប្រយោជន៍សាធារណៈតម្រូវដោយមានចែងក្នុងច្បាប់ហើយស្រេច និងត្រូវសងជាសំណងដោយសមរម្យនិងយុត្តិធម៏។