ខាងលិចបានដើម្បីតម្រូវការទីផ្សារតើអាឡែម៉ង់អភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចរបស់ខ្លួនដូចជា៖ • បើកចំហទីផ្សារអាឡឺម៉ង់ឲ្យកាន់តែធំទូលាយថែមទៀត។ • ពង្រីកតំបន់ឧស្សាហកម្មធំៗជាច្រើនកន្លែងទូទាំងប្រទេស។

ការរីកចម្រើនខាងវិស័យសេដ្ឋកិច្ចនៅអាឡឺម៉ង់ខាងលិចអាស្រ័យលកកត្ដាអនុគ្រោះមួយចំនួនដូចជា៖ • តំបន់ធ្យូងថ្មដ៏ធំរបស់ប្រទេសអាឡឺម៉ង់ហើយក៏ជាប្រភពថាមពលសម្រាប់ រោងចក្រធំៗដូចជារោងចក្រស្លដែកជាដើម។ • ការសម្បូរហត្ថករដែលមានការប្រាក់កំរ៉ៃថោកជាពិសេសជនភៀសខ្លួនមកពីអាឡឺម៉ង់ ខាងកើតនិងអឺរ៉ុបប៉ែកខាងត្បូង ដែលមានក្រិកយូហ្គោស្លាវី និងតួកគីជាដើម។

កងទ័ពសម្ព័ន្ធមិត្តបានដកចេញអស់ពីប្រទេសអាឡឺម៉ង់ននៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៩៤។

តាមរយៈសន្និសញ្ញានៅថ្ងៃទី១២ខែកញ្ញាឆ្នាំ១៩៩០ បានតម្រូវឲ្យពួកសម្ព័ន្ធមិត្តទាំងអស់ត្រូវដកទ័ពចេញទាំងអស់ពីទឹកដីអាឡឺម៉ង់ ដើម្បីដោះលែងប្រទេសអាឡឺម៉ង់ឲ្យមានសេរីភាពខាងនយោបាយពោលគឺអធិបតេយ្យភាពនិងឯករាជ្យជាតិ ។

ការបង្រួបបង្រួមប្រទេសអាឡឺម៉ង់មាន៣ដំណាក់កាល។ ដំណាក់កាលទីមួយៗត្រូវដំណាក់កាលទីមួយៗត្រូវបានធ្វើឡើងដូចតទៅ៖ • ដំណាក់កាលទី១នៅថ្ងៃទី០១ ខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៩០។ • ដំណាក់កាលទី២នៅថ្ងៃទី០៣ ខែតុលា ឆ្នាំំ១៩៩០។ • ដំណាក់កាលទី៣នៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៩៤។

ជញ្ជាំងទីក្រុងប៊ែកឡាំងត្រូវបានរំលាយចេញវិញនៅថ្ងៃទី១១ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៨៩។

ពិភពលោកគិតថាការបែងចែកប្រទេសអាឡឺម៉ង់ជាពីរគឺជាការខ្មាស់អៀនបំផុត។ ហើយពិភពលោករស់នៅក្នុងភាពរំជើបរំជួលក្រោមព្យុះនៃសង្រ្គាមត្រជាក់អស់ ជិតកន្លះសតវត្សដែលមានជញ្ជាំងក្រុងប៊ែកឡាំងជានិមិត្ដរូប។

លោកខុនរ៉ាតអាដេណូអឺបានលាលែងតំណែងនៅថ្ងៃទី១៦ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៦៣ ហើយត្រូវបានលោក លូវីងអឺហាតចូលមកជំនួស។ លោកគឺជារដ្ឋមន្រ្ដីក្រសួងហិរញ្ញវត្ដុ។

ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោកខុនរ៉ាតអាដេណូអឺ តើសេដ្ឋកិច្ចអឡឺម៉ង់ខាងលិចរីកចម្រើនទាំងផ្នែកនយោបាយនិងសេដ្ឋកិច្ចជាពិសេសកឺការធ្វើស្រែប្រទេសមានអធិបតេយ្យភាពឡើងវិញគឺការបំពាក់អាវុធ។

ការបោះឆ្នោតជាលើដំបូងគនបក្សជាអ្នកឈ្នះឆ្នោតគឺគណបក្សកាតូលិកប្រជាធិបតេ្យដែលមានអធិការបតីឈ្មោះ កុងរ៉ាតអាដេណូអឺ។