សាធារណៈរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យ អាឡឺម៉ង ឬ អាឡឺម៉ង់ខាងកើត បានបិទព្រំដែនប្រទេស ទាំង ២ យ៉ាងជិកនៅថ្ងៃទី ១២ ដល់ ១៣ ខែសីហា ឆ្នាំ ១៩៦១ ។

ជញ្ជាំងក្រុងប៊ែកឡាំង ត្រូវបានកសាងសងឡើងពី បេតុងយ៉ាងក្រាល និងរាយលួសបន្លាខាងលើ ហើយមានចំងាយ ៤៣ គម ។ ជញ្ជាំងនេះត្រូវបានកសាងសងឡើង ដើម្បីទប់ស្កាត់ជនភាសខ្លួនមកពីអាឡឺម៉ង់ខាងកើត ។

ប្រជាជនអាឡឺម៉ងខាងកើត បានភាសខ្លួនទោកាន់អាឡឺម៉ងខាងលិចតាមមធ្យោបាយមួយចំនួនដូចជា ៖ • ផ្លូវរថភ្លើងក្រោមដី ឬ ផ្លូវផ្សេងៗ ពីនេះ ។ • ជីករូងផ្លូវក្រោមដី ។ • ឆ្លងកាតតាមប្រទេស សង្គមនិយមមួយចំនួនដូចជា ឆេកូស្លូវ៉ាជាដើម ។

សហព័ន្ធ ឬសមាគមនៃរដ្ឋេឯករាជ្យ មានន័យថាប្រទេសរុស្សី បញ្ចូលទៅក្នុងសហព័ន្ធមួយទៀតជាមួយនឹង អ៊ុយក្រែន បេឡារូស និងរដ្ឋឯករាជ្យមួយចំនួនទៀត ។

លោក កូបាឆូវបានធ្លាក់ពីតំណែងនៅថ្ងៃទី ២៥ ខែ ធ្នូ ឆ្នាំ ១៩៩១ ។

សាធារណៈរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យ អាឡឹម៉ង់ខាងកើតមានបន្ទាត់នយោបាយ តាមបែបសហភាពសូវៀតដែលដឹកនាំដោយគណបក្សកុំមុយនីស្ដ ។ រដ្ឋាភិបាលត្រូវបានបង្កើតឡើងតាមទម្រង់រដ្ឋធម្មនុញ្ញថ្ងៃទី០៦ ខែមេសា ឆ្នាំ ១៩៦៨ ដែលជំនួសរដ្ឋធម្មនុញ្ញថ្ងៃទី ០៧ ខែ តុលា ឆ្នាំ ១៩៤៩ ។

សាធារណៈរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យអាឡឺម៉ង់ ឬ អាឡឺម៉ង់ខាងកើត មានគណបក្ស នយោបាយតែមួយគត់ គឺឈ្មោះថា គណបក្សកុំមុយនីស្ដ ដែលកាន់កាប់លើផ្នែក ផ្នែកនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ច ។

លក្ខណៈនៃការបោះឆ្នោតនៅសាធារណៈរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យអាឡឺម៉ង ឬ អាឡឺម៉ង់ខាងកើត មានដូចតទៅ ៖ • ប្រជាពលរដ្ឋដែលមានអាយុចាប់ពី១៨ឆ្នាំ មានសិទ្ធិបោះឆ្នោតជ្រើសរើសតំណាងតែមួយគត់ក្នុងការដឹកនាំប្រទេសដែលមាននាទីជានាយករដ្ឋមន្ដ្រី ។ • សភាអាឡឺម៉ងមានសមាជិក៥០០ នាក់ ហើយមានសមាជិកសភានីមួយៗ ត្រូវមានអាយុចាប់ពី ២១ ឆ្នាំឡើងតទៅទើបអាចឈ្មោះបាន ។

អាឡឹម៉ង់ខាងកើត បានក្លាយជាសមាឃជិកទីផ្សាររួមអឺរ៉ុប នៅឆ្នាំ ១៩៥០ និងជាសមាជីកបក្សសម្ព័ន្ធវ៉ាសូវូនៅឆ្នាំ ១៩៥៥ ។

សនិ្នសិទយ៉ាល់តា ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងគោលបំណងមិនឪ្យរបបយោធានិយមអាឡឺម៉ង់រស់ឡើងវិញបាន ។ ពីព្រោះអាឡឺម៉ង់គឺជាប្រទេសតែមួយគត់ ដែលជាអ្នកបង្កាត់ភ្លើងសង្រ្គាមលោកទាំងពីរលើកក្នុងចន្លោះពេលតែ ២១ ប៉ុណ្ណោះ ។ សិទ្នសិទនេះត្រូវបានកំណត់ ដោយមហាអំណាចធំៗ ៣ គឺ សហភាពសូវៀត សហរដ្ឋអាមេរិក និងចក្រអង់គ្លេស ។