នៅសម័យនោះមានជំនឿលើវត្ថុសក្តិសិទ្ធឬបាតុភូតធម្មជាតិនិងពហុទេពនិយមមានធម្មជាតិនិងសត្វជាដើម។

ពីការវិវត្តន៍របស់មនុស្សនៅយុគលោហៈ(៤០០០ដល់១០០ឆ្នាំមុនគស)រស់នៅជានិសិទ្នជនចេះដាំដំណាំសង់ផ្ទះខ្ពស់ផុតពីដីក្បែរមាត់ទឹកហើយយកលោហៈធ្វើជាអាវុធ ធ្វើសម្ភារប្រើប្រាស់ចេះប្រើដីឥដ្ឋ ឈើ ឆ្អឹងសត្វ និងបរកបមុខរបរកសិកម្ម សិប្បកម្ម ចេះសង់ប្រាសាទ។

ពីការវិវត្តន៍របស់មនុស្សនៅយុគថ្មបំបែកក្លាយ(១២០០០០ដល់៨០០០ឆ្នាំមុនគស)រស់នៅជាកុលសម្ព័ន្ធតាមរូងភ្នំសង់ផ្ទះខ្ពស់ផុនពីដីក្បែរមាត់ទឹកហើយយកថ្មបំបែកធ្វើជាអាវុធ បរិភោគសាច់ឆៅ សាច់ឆ្អិន ផ្លែឈើនិងរកឃើញភ្លើង។

ដោយសារតែការសិក្សាប្រវត្តិវិទ្យាអាចអោយយើងដឹងពីហេតុការណ៍ ព្រឹត្តិការណ៍និងបទពិសោធន៍ពីអតីតកាលរបស់មនុស្សជាតិដោយពឹងផ្អែកលើលំណត់ត្រានិងសក្ខីភាពសម្រាប់សហសម័យ។ផ្តល់តម្លៃអប់រំ ផ្តល់តម្លៃជាវប្បធម៌និងជាតម្លៃសីលធម៌។