ដើម្បីស្គាល់ពីអេហ្ស៊ីបបុរាណគេត្រូវសិក្សាលើរូបភាព សិលាចារឹកដែលគេបានចារនៅលើប្រាសាទ ជញ្ជាំង លើគម្ពី លើមហាគ្រឹះបុរាណស្លាកស្នាមនិងសិក្សាលើទីតាំងភូមិសាស្រ្តដែលមានប្រជាជនតាំងទីលំនៅនៅទីនោះ។

ស្ថានភាពភូមិសាស្ត្រដីសណ្តទន្លេនីលមានលក្ខណៈងាយស្រួលក្នងការរស់នៅ ប្រកបរបរនេសាទ ងាយស្រួលក្នុងការធ្វើកសិកម្ម ដីសម្បូរជីជាតិ មានទឹកប្រើប្រាស់គ្រប់គ្រាន់ការពារទឹកជំនន់ទន្លេនីល។

ខ្ញុំជាជនជាតិខ្មែរហើយទឹកដីដែលខ្ញុំរស់នៅសព្វថ្ងៃនេះកកើតតាំងពីស័កទី៤ម្លេះ។ ផ្ទះខ្ញុំជាផ្ទះល្វែង សង់អំពីថ្មប្រកក្បឿង ផ្ទះអ្នកជិតខាងខ្ញុំខ្លះសង់អំពីឈើ ប្រក់ក្បឿង សង្ក័សី ខ្លះប្រកស្បូវ ស្លឹកត្នោត ទៅតាមធនធានរបស់គេ។ សម្ភារប្រើប្រាស់សព្វថ្ងៃក៏នៅមានធ្វើអំពី ថ្មដែលគេយកទៅបំបែក ដុសរំលីង ដីឥដ្ឋ ឈើ និងលោកហៈ( រូបសំណាក វត្ថុតាំងលម្អ អាវុធ និងសម្ភារប្រើប្រាស់សព្វសារពើរ)។ មុខរបបជាច្រើនដែលប្រជាជនយើងបច្ចុប្បន្ននៅតែបន្តពីសម័យបុរេមកមានដូចជា កសិករ សិប្បករ វិចិត្រករ ហើយនៅមានមុខរបរជាច្រើនទៀតបន្ថែមពីមុខរបរទាំងនេះ។ ខ្ញុំក៏ដូចជាប្រជាជនយើងទូទាំងប្រទេសដែរ ដែលនៅតែបន្តជំនឿពីមនុស្សសម័យបុរេមានដូចជា៖ បុណ្យ បាប គុណ ទោស ល្អ អាក្រក់ គោរពដូនតា អរុក្ខអារក្ស ទេវតា ព្រលឹងខ្មោច ដើមឈើធំៗ បន្ថែមលើសាសនាព្រះពុទ្ធ ឬសាសនាផ្សេងៗទៀតទៅតាមជំនឿរបស់គេរៀងៗខ្លួន។ បច្ចុប្បន្នមានភាសាដែលបានបន្សល់ទុកតាំងពីសម័យបុរេហើយយើងមានតួអក្សរប្រើប្រាស់។ ខ្ញុំស្រឡាញ់និងនៅតែបន្តថែរក្សាមរតកទាំងអស់។

*សម័យបុរាណ៖
-ប្រជាជនរស់នៅជាសហគមន៍កុលសម្ព័ន្ធតាមរូងភ្នំឬសង់លំនៅដ្ឋានខ្ពស់ផុតពីដីក្បែរមាត់ទឹក
-បរិភោគសាច់ឆៅ ពេលរកឃើញភ្លើងចាប់ផ្ដើមចេះបរិភោគសាច់ឆ្អិន
-រស់នៅដោយពឹងផ្អែកច្រើនលើធម្មជាតិ បេះផ្លែឈើមានស្រាប់ក្នុងព្រៃ បរបាញ់សត្វ សម្រាប់ចិញ្ចឹមជីវិត
-ប្រើប្រាស់ស្បែកសត្វ ឬសម្បកឈើធ្វើជាសម្លៀកបំពាក់ តែបិតបាំងតែផ្នែកខ្លះនៃរាងកាយ
-មិនទាន់មានការប្រើប្រាស់អក្សរ
*សម័យបច្ចុប្បន្ន៖
-ប្រជាជនរស់នៅជាសហគមន៍ មានផ្ទះរាប់រយខ្នង មានទឹកប្រើប្រាស់រៀងៗខ្លួន
-ចេះប្រើប្រាស់អក្សរសម្រាប់កត់ត្រា
-ស្លៀកពាក់ដោយសេរី មានសំលៀកបំពាក់សមរម្យ មានស្បែកជើងពាក់
-អាចផលិតបានឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ទំនើបៗច្រើនប្រភេទ
-រស់នៅដោយពឹងផ្អែកលើការធ្វើកសិកម្ម សិប្បកម្ម ឧស្សាហកម្ម សេវាកម្ម