បានជាគេចាត់ទុក ស្ថាបត្យកម្មឥដ្ឋ និងអក្សរកែង ក្លាយជាអច្ឆរិយវត្ថុរបស់មេសូម៉ូតាមីព្រោះបង្ហាញពីភាពច្នៃប្រឌិតប្រកបដោយទេពកោសល្យខ្ពស់របស់ពួកមេសូប៉ូតាមី។ ហើយវត្ថុទាំងនោះបានក្លាយជារបស់មានតម្លៃមិនអាចកាត់ថ្លៃបាន សម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។

ពួកគេជាអ្នកផ្ដើមគំនិតវាស់វែងដីស្រែ ចំការ ដែលជាកំណើតធរណីមាត្រសាស្ត្រ និងរបៀបចែកពេលវេលា«ក្នុងមួយឆ្នាំមាន៣៦៥ថ្ងៃ ក្នុងមួយថ្ងៃមាន២៤ម៉ោងក្នុងមួយម៉ោងមាន៦០នាទី ហើយក្នុងមួយនាទីមាន៦០វិនាទី ព្រមទាំងរង្វាស់ពេលជា៣៦០ដឺក្រេ ក្នុងមួយដឺក្រេមាន៦០នាទី។ ជនជាតិអាស៊ីរីជាអ្នកបង្កើតតារាវិទ្យា។ នៅក្នុងវិស័យនីតិសាស្ត្រគេបានបង្កើតច្បាប់ម៉ត់ចត់ ដែលទាក់ទងនឹងមនុស្សក្នុងសង្គមដូចជា ការរៀបចំគ្រួសារ ច្បាប់កេរមរតក ច្បាប់ការងារ ច្បាប់ពាណិជ្ជកម្ម និងច្បាប់កងទ័ព។

រូបភាពនេះអាចចាត់ទុជាអច្ឆរិយវត្ថុរបស់មេសូប៉ូតាមីព្រោះនេះជាស្នាដៃរបស់បុព្វបុរសមេសូប៉ូតាមីដែលបានរកឃើញតួអក្សរកែងដើម្បីយកមកសសេរចារឹកលើជញ្ជាំងថ្ម លើតួប្រាសាទនិងនៅកន្លែងផ្សេងៗទៀត។មួយវិញទៀតអាច ធ្វើឱ្យ មេសូប៉ូតាមីក្លាយជាអ្នកស្រាវជ្រាវផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រថែមទៀត។

ជនជាតិអាស៊ីរី ជឿលើពហុទេពនិយម ដែលមានទេវៈច្រើនដូចជា មនុស្សក្បាលតោ ក្បាលឆ្កែ ក្បាលសត្វស្លាប… ពួកគេជឿលើបុណ្យបាប គឺមានឋានសួគ៌និងឋាននរក។ ជនណាប្រព្រឹត្តអំពើបាបឬបទល្មើសត្រូវធ្លាក់ទៅសោយទុក្ខក្នុង ឋាននរក ទទួលទណ្ឌកម្មពីយមបាល តែបើជនណាប្រព្រឹត្តអំពើបុណ្យឬអំពើល្អនឹងទៅកើតនៅឋានសួគ៌។

ប្រជាជនមេសូប៉ូតាមីកំពុងរិះគិតរកវិធីទាញទឹកយកមកប្រើប្រាស់និងជាមនុស្សដែលឆ្លាតវៃក្នុងការគិតពិចារណាដោះស្រាយបញ្ហាដែលកើតមានចំពោះមុខហើយឧស្សាព្យាយាមអំណត់អត់ធន់ក្នុងការធ្វើការងារផ្សេងៗ។មួយវិញទៀតមនុស្សនៅតំបន់បានរកឃើញវិធីបញ្ជូលទឹកក្នុងស្រែមុនគេ។