a) ដើម្បីក្លាយជាពលរដ្ឋល្អយើងមានកាតព្វកិច្ចនិងករណីកិច្ចខិតខំសិក្សារៀនសូត្រ។ b) ការយល់ដឹងពីសុជីវធម៌ការចេះរក្សាសណ្តាប់ធ្នាប់សាធារណៈ ។ c) ការគោរពច្បាប់ឬជួយរក្សាអនាម័យការថែរក្សាបរិស្ថានជាដើម។ d) ចម្លើយទាំងបីជាចម្លើយត្រឹមត្រូវ។

a) ដើមចមនាំឲ្យក្លាយជាពលរដ្ឋល្អផ្ដើមចេញពីកូនល្អ និងសិស្សល្អ។ b) ដើមចមនាំឲ្យក្លាយជាពលរដ្ឋល្អផ្ដើមចេញពីការរកលុយឱ្យបានច្រើន។ c) ដើមចមនាំឲ្យក្លាយជាពលរដ្ឋល្អផ្ដើមចេញពីភាពមានអំណួត។ d) ដើមចមនាំឲ្យក្លាយជាពលរដ្ឋល្អផ្ដើមចេញពីការកើតក្នុងត្រកូលដែលមានទ្រព្យ។

a) ព្រះករុណា b) ក្រាបថ្វាយបង្គំ c) ព្រះតេជព្រះគុណ d) អញ្ជើញ e) ចម្រើនពរ f) ញោម g) និមន្ត h) ប្រារព្ធ i) សូត្រមន្ត j) ព្រះអង្គ k) សង្ឃដីកា l) ព្រះសង្ឃ

a) ការសន្ទនាខាងលើនេះនិយាយអំពីការនិមន្តព្រះសង្ឃចូលរួមពិធីបុណ្យ។ b) ការសន្ទនាខាងលើនេះនិយាយអំពីការនិមន្តព្រះសង្ឃសូត្រមន្តរំដោះគ្រោះ។ c) ការសន្ទនាខាងលើនេះនិយាយអំពីការអញ្ជើញព្រះសង្ឃសូត្រមន្តនៅផ្ទះ។ d) ការសន្ទនាខាងលើនេះនិយាយអំពីការនិមន្តព្រះសង្ឃសូត្រមន្តនៅផ្ទះ។

ការនិយាយ ការសម្ដែងតួដោយប្រើសង្ឃសព្ទ a) ការសន្ទនានៅក្នុងអត្ថបទនិយាយប្រព្រឹត្តទៅនៅផ្ទះឧបាសិកា។ b) ការសន្ទនានៅក្នុងអត្ថបទនិយាយប្រព្រឹត្តទៅនៅគេហដ្ឋានថ្មី។ c) ការសន្ទនានៅក្នុងអត្ថបទនិយាយប្រព្រឹត្តទៅនៅព្រះបរមរាជវាំង។ d) ការសន្ទនានៅក្នុងអត្ថបទនិយាយប្រព្រឹត្តទៅនៅវត្តអារាម។

a) ការរើសអើងមិត្តដោយសម្លឹងតែសម្បកក្រៅជាការត្រឹមត្រូវ ព្រោះសម្បកក្រៅនាំមកនូវកិត្តិយស។ b) ការរើសអើងមិត្តដោយសម្លឹងតែសម្បកក្រៅជាការត្រឹមត្រូវ ព្រោះនាំឱ្យមនុស្សមានលាភសក្ការៈ។ c) ការរើសអើងមិត្តដោយសម្លឹងតែសម្បកក្រៅជាការត្រឹមត្រូវ ព្រោះនាំឱ្យយើងទទួលបានភាពហ៊ឺហារ។ d) ការរើសអើងមិត្តដោយសម្លឹងតែសម្បកក្រៅជាការមិនត្រឹមត្រូវទេ ព្រោះវាជាការរើសអើងដោយខ្វះការ ពិចារណាហើយសមត្ថភាពមនុស្សគេមិនអាចមើលទៅលើតែសម្បកក្រៅឬមើលនឹងភ្នែកឃើញបានទេ។

a) បានជាស្ដេចព្រហ្មទត្តមិនចង់រាប់អានស្ដេចស្រមោចខ្មៅព្រោះខ្លាចស្ដេចស្រមោចខ្មៅមានប្រាជ្ញាជាងខ្លួន។ b) បានជាស្ដេចព្រហ្មទត្តមិនចង់រាប់អានស្ដេចស្រមោចខ្មៅ ព្រោះស្ដេចព្រហ្មទត្តជាមនុស្ស ហើយស្ដេច ស្រមោចខ្មៅជាសត្វតិរច្ឆាន។ c) បានជាស្ដេចព្រហ្មទត្តមិនចង់រាប់អានស្ដេចស្រមោចខ្មៅ ព្រោះគិតថាស្ដេចស្រមោចខ្មៅជាបិសាច។ d) បានជាស្ដេចព្រហ្មទត្តមិនចង់រាប់អានស្ដេចស្រមោចខ្មៅ ព្រោះមើលងាយថាស្ដេចស្រមោចខ្មៅជា សត្វតូចតាចគ្មានសមត្ថភាពជួយព្រះអង្គបាន។

ការស្ដាប់ ស្ដេចព្រហ្មទត្ដ និងស្ដេចស្រមោចខ្មៅ a) រឿងនេះនិយាយអំពីស្ដេចព្រហ្មទត្ត។ b) រឿងនេះនិយាយអំពីការចេះជួយគ្នាទៅវិញទៅមក។ c) រឿងនេះនិយាយអំពីការច្បាំងគ្នារវាងស្ដេចស្រមោចខ្មៅ ជាមួយស្ដេចព្រហ្មទត្ត។ d) រឿងនេះនិយាយអំពីស្ដេចស្រមោចខ្មៅចង់ចងមិត្តជាមួយស្ដេចព្រហ្មទត្ត។

a) បានជាពួកព្រាហ្មណ៍ អ្នកប្រាជ្ញ បុរោហិត សម្រេចចិត្តយកព្រះរាជកុមារអង្គក្រោយជាអ្នកសោយរាជ្យព្រោះ កុមារទី៤ មានក្ដីមេត្តា។ b) បានជាពួកព្រាហ្មណ៍ អ្នកប្រាជ្ញ បុរោហិត សម្រេចចិត្តយកព្រះរាជកុមារអង្គក្រោយជាអ្នកសោយរាជ្យព្រោះ កុមការទី៤ជាអ្នកមានបុណ្យ។ c) បានជាពួកព្រាហ្មណ៍ អ្នកប្រាជ្ញ បុរោហិត សម្រេចចិត្តយកព្រះរាជកុមារអង្គក្រោយជាអ្នកសោយរាជ្យព្រោះ កុមារទី៤ឆ្លើយចម្លើយត្រឹមត្រូវ។ d) បានជាពួកព្រាហ្មណ៍ អ្នកប្រាជ្ញ បុរោហិត សម្រេចចិត្តយកព្រះរាជកុមារអង្គក្រោយជាអ្នកសោយរាជ្យព្រោះ កុមារទី៤ មានរូបសម្បត្តិស្រស់សង្ហា។

a) គេជ្រើសរើសរាជកុមារមួយអង្គក្នុងចំណោមរាជកុមារទាំងបួនអង្គឱ្យឡើងសោយរាជ្យ គឺឱ្យរាជកុមារទាំងបួនអង្គឆ្លើយទៅនឹងប្រស្នាម្តងម្នាក់ៗ ហើយកុមារដែលឆ្លើយត្រូវគឺកុមារទី៥ ដូច្នេះកុមារទី៥ត្រូវឡើងសោយរាជ្យ។ b) គេជ្រើសរើសរាជកុមារមួយអង្គក្នុងចំណោមរាជកុមារទាំងបួនអង្គឱ្យឡើងសោយរាជ្យ គឺឱ្យរាជកុមារទាំងបួនអង្គបាញ់ធ្នូម្ដងម្នាក់ៗ ហើយកុមារដែលបាញ់ធ្នូត្រង់ជាងគេគឺកុមារទី៤ ដូច្នេះកុមារទី៤ត្រូវឡើងសោយរាជ្យ។ c) គេជ្រើសរើសរាជកុមារមួយអង្គក្នុងចំណោមរាជកុមារទាំងបួនអង្គឱ្យឡើងសោយរាជ្យ គឺឱ្យរាជកុមារទាំងបួនអង្គនិទានរឿងម្ដងម្នាក់ៗ ហើយកុមារដែលនិទានរឿងល្អជាងគេគឺកុមារទី៤ ដូច្នេះកុមារទី៤ត្រូវឡើងសោយរាជ្យ។ d) គេជ្រើសរើសរាជកុមារមួយអង្គក្នុងចំណោមរាជកុមារទាំងបួនអង្គឱ្យឡើងសោយរាជ្យ គឺឱ្យរាជកុមារទាំងបួនអង្គឆ្លើយទៅនឹងប្រស្នាម្តងម្នាក់ៗ ហើយកុមារដែលឆ្លើយត្រូវគឺកុមារទី៤ ដូច្នេះកុមារទី៤ត្រូវឡើងសោយរាជ្យ។