បក្សគូមិញតាងបានជូបប្រទះវិបត្តិនយោបាយនៅក្នុង និងក្រៅប្រទេស ដូចជា៖
 នយោបាយក្នុងប្រទេសៈ
• មានអំពើពុរលួយរបស់មន្រ្តីរាជការ
• ការតស៊ូប្រឆាំងនឹងដៃគូនយោបាយ ប្រឆាំងជប៉ុនឈ្លានពាន
• ក្នុងអំឡុងពេលវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកនៅក្នុងបក្សគួមិញតាងមិនមានឯកភាព គ្នាទេមានការប៉ះទង្គិចគ្នាដោយអាវុធ ។
 នយោបាយក្រៅប្រទេសៈ
• ទាមទារឱ្យលុបបំបាត់រាល់កិច្ចព្រមព្រៀងមិនស្មើភាពទំាងឡាយណាឱ្យបានឆាប់រហ័ស
• ប្រកាសស្តីអំពីការបង្កើតតំបន់ពន្ធដាស្វយ័តដើម្បីការពារទីផ្សាររបស់ប្រជាជនចិនពីសំណាក់ការវាតទីរបស់ពួកបរទេស។ តែពុំបានជោគជ័យដោយសារពួកបរទេសបានដកខ្លួនចេញពីប្រទេសចិន ។

ការប្រឆាំងគ្នារវាង បក្សកុម្មុយនីស្ត និងបក្សជាតិនិយមត្រូវបានបញ្ចប់ក្នុងឆ្នាំ១៩៤៩ ។ហើយប្រទេសចិនបានប្រកាន់របបសាធារណៈរដ្ឋប្រជាមានិតចិន ដឹកនាំដោយលោកម៉ៅ សេទុង។

ទិសដៅចម្បងរបស់មហាបដិវត្តន៍ប្រជាជាតិមានដូចជា៖
• កសាងអធិបតេយ្យភាពប្រទេសចិន
• ផ្តួលរំលំអំណាចភ្នាក់ងាររបស់ពួកចក្រពត្តិនិយម ពួកយោធានិយមសក្តិភូមិ និងឈរលើគោលការណ៍នយោបាយបង្រួបបង្រួមជាតិតែមួយ ក្រោមអំណាចរបស់រដ្ឋាភិបាលជាតិប្រជាធិបតេយ្យ ។
• តំបន់ភូមិភាគខាងត្បូងបានក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលបដិវត្តន៍ ។

នានិទាឃរដូវឆ្នាំ១៩២៥នៅក្នុងទីក្រុងសៀងហៃបានកើតឡើងចលនាប្រឆាំងនឹងចក្រពត្តិបរទេសឈ្លានពានដែលចូលរួមមាន ពួកគហបតី និស្សិត កម្មករ ជាលទ្ធផលពួកប៉ូលីសអង់គ្លេសបានបាញ់រះទៅលើពួកនិស្សិតបាតុករ។

• លោកស៊ុនយ៉ាតសេនបានក្លាយជាប្រធានាធិបតីប្រទេសចិនក្នុងឆ្នាំ១៩២១។ហើយលោកបានប្តូរឈ្មោះ«បក្សបដិវត្តន៍»ទៅជា «បក្សជាតិនិយម»(ឈុងហ្គោ គូមិញតាង)។