• ក្រោយពីការវាយប្រហារលើ ពាលហាប័រ ជប៉ុនបានពង្រីកវិស័យយោធា ដោយបានចល័តទ័ពយ៉ាង លឿនទៅកាន់ប្រទេសស្ទើរតែទាំងអស់ក្នុងទ្វីបអាស៊ី ដោយបានរុញច្រានពួកអាណានិគមអឺរ៉ុបឱ្យខ្ទាតចេញពីដែនដីអាណានិគមរបស់ពួកគេ។

រដ្ឋធម្មនុញ្ញឆ្នាំ ១៩៤៥ បានបង្កប់នូវខ្លឹមសារសំខាន់គឺការពារសិទ្ធិមនុស្ស ឯករាជ្យ យុត្តិធម៌ និងការទទួលខុសត្រូវរបស់រដ្ឋាភិបាលចំពោះផលប្រយោជន៍ប្រជាជនឥណ្ឌូនេស៊ី។

នយោបាយលោក ស៊ូកាណូ ចែកចែញជាពីរដំណាក់កាល។ • ដំណាក់កាលទី១៖ គឺលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យអាស្រ័យសភា តាមបែបលោកខាងលិច (១៩៤៥-១៩៥៩) • ដំណាក់កាលទី២៖ គឺប្រជាធិបតេយ្យដឹកនាំពួកយោធា(១៩៥៩-១៩៦៥)។

• ជប៉ុនចូលមកប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីក្នុងឆ្នាំ១៩៤២ ។ • ជប៉ុនបានដោះលែងពួកជាតិនិយមឥណ្ឌូនេស៊ីចេញពីគុករួមមានទាំងលោក ស៊ូកាណូ ផងដែរ។

សមាជយុវជននៅឆ្នាំ១៩២៨បានធ្វើឡើងនៅទីក្រុងបាតាវិយ៉ា ដើម្បីបង្ហាញពីគឺ • ឆន្ទៈមោះមុត • ការបង្កើតប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីថ្មី • អត្តសញ្ញាណជាតិឥណ្ឌូនេស៊ីដែលមានអត្តសញ្ញាណជាតិមួយច្បាស់លាស់។