d) ថ្លើមបំបែកគ្រឿងស្រវឹង 90% ឯចំនួននៅសល់តិចតួចត្រូវបានបញ្ចេញចោលតាមទឹកនោម ញើស និងដំណកដង្ហើម ។ ថ្លើមអាចបំបែកសារធាតុពុលប្រហែល3/4 នៃកម្រិតស្តង់ដាក្នុង១ម៉ោង។

a) អាល់កុលនិងស្រាខុសគ្នាដោយអាល់សុទ្ធគ្មានពណ៌និងគ្មានរសជាតិទេ។ចំណែកស្រាមានពណ៌និងរសជាតិផ្សេងៗគ្នា ដោយសារធាតុផ្សំដទែទៀតដែលគេបន្ថែម។

b) ក្រេបទឹកបន្តិចម្ដងៗឱ្យអស់១ឬ២កែវ
d) ដកដង្ហើមវែងៗបាន៣ទៅ៤ដង
e) ធ្វើការងារបន្លប់ការចង់ជក់បារី ដើរជុំវិញផ្ទះ ទំពារស្ករកៅស៊ូ ធ្វើពលកម្មស្រាលៗ អានសៀវភៅ ជជែកលេងជាមួយអ្នកមិនជក់…។
g) ហាត់ប្រាណឬលេងកីឡា
i) ចំពោះអ្នកជឿសាសនា អាចអង្គុយសមាធិ ភាវនាធម៌។

វិធីសាស្ត្រផ្ដាច់បារីមានដូចតទៅ៖
a) បោះបារីនិងចានគោះក្រញមបារីចោល
c) នៅឆ្ងាយពីអ្នកជក់បារី ព្រោះការឃើញគេជក់បារីនាំឱ្យមានចំណង់ជក់
e) កុំផឹកគ្រឿងស្រវឹង ឬកាផែក្នុងដំណាក់កាលដំបូងនៃការឈប់ជក់បារី។ គួរបរិភោគបន្លែនិងផ្លែឈើឱ្យបានច្រើន។
g) ទទួលទានដំណេកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ និងហាត់-ប្រាណទៀងទាត់ដើម្បីឲ្យអារម្មណ៍ល្អ
h) សុំការគាំទ្រពីក្រុមគ្រួសារ និងមិត្តភក្កិ។

ដើម្បីបង្ការការជក់បារីរដ្ឋាភិបាលត្រូវមានសកម្មភាពដូចជា ៖
a) ដំឡើងជាបន្តបន្ទាប់នូវអត្រាពន្ធដាររបស់ថ្នាំជក់។
c) ភ្ជាប់បម្រាបប៉ះពាល់សុខភាពលើកញ្ចប់បារីនិងជាមួយការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម ដោយធ្វើបែបនេះរហូតមានច្បាប់បញ្ឈប់ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មបារីជាស្ថាពរ។
e) ពង្រីកចំណេះដឹងអំពីថ្នាំជក់តាមរយៈសកម្មភាពអប់រំសុខភាព បណ្ដាញពត៌មាន និងតាមសៀវភៅសិក្សា។
f) ហាមឃាត់ការឃោសនាលក់បារីតាមគ្រប់រូបភាពនិងមធ្យោបាយផ្សេងៗ ។
h) បង្កើតច្បាប់ហាមជក់បារីនៅតាមមន្ទីពេទ្យ ភោជនីយដ្ឋាន គ្រឹះស្ថានសិក្សា កន្លែងធ្វើការ កន្លែងសារធារណៈផ្សេងៗ…។
i) បង្កើតច្បាប់ហាមឃាត់លក់បារីឱ្យក្មេងៗ។