វិធីសាស្ត្រក្នុងការបង្កើតប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រនៅនៅតំបន់វាលលំហគឺ ប្រជាជនត្រូវជីកអណ្តូង ជាជួរចេញពីជើងភ្នំរហូតដល់ភូមិ តាម បច្ចេកទេសបុរាណនិងប្រប្រាស់សម្ភារៈ សាមញ្ញ ដើម្បីទាញយកទឹកពីស្រទាប់ផែនដី។

និសិន្នជនអ្វាស៊ីសនៅក្បែរប្រភពទឹកមានជីវភាពរិកចម្រើនខ្លាំង។ ព្រោះពួកគេមានទឹក គ្រប់គ្រាន់ ពេញលេញប្រើប្រាស់នៅក្នុង វិស័យកសិកម្ម។

ត្រូវ

ជាតំបន់ដែលគ្របដណ្ដប់ដោយគ្រួស ខ្សាច់ និងថ្ម គ្មានទឹក គ្មានដើមឈើ ហើយពេលថ្ងៃ ក្ដៅៗស្ទើរឆេះ ឯពេលយប់ត្រជាក់ខ្លាំង។

តំបន់វាលខ្សាច់សាហារ៉ា មានសីតុណ្ហភាពប្រែប្រួល យ៉ាងខ្លាំង បើប្រៀបធៀបកាលពីរាប់ពាន់ឆ្នាំមុនដែល មានអាកាសធាតុត្រជាក់ដោយសារតែ ទទួលរងនូវឥទ្ធិពលពីខ្សល់មូសុង។ ប៉ុន្តែក្នុងពេលបច្ចុបន្បន្ននេះ តំបន់មួយបានប្រែក្លាយទៅជាតំបន់ដ៏ក្ដៅបំផុតដែលមានសីតុណ្ហភាពទាបបំផុតពី ៣០ ទៅ ៣៨ អង្សាសេនិងនៅរដូវក្ដៅអាចឡើងដល់ ៥០ អង្សាសេ៕