បកស្រាយពីជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជននៅក្នុងតំបន់ប៉ូលទាំង២៖ តំបន់អាកទិកមានជនជាតិរស់នៅដូចជា៖ពួកអេស្គីម៉ូចំនួន៣៨០ ០០០នាក់ ពួកឡាប៉ុងចំនួន៣៥ ០០០នាក់ ពួកសាម៉ូយ៉ែតនិងយ៉ាគូតចំនួន៥លាននាក់។នៅតំបន់អង់តាកទិកគ្មានមនុស្សរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ទេ គឺមានតែពួកអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តប៉ុន្មានពាន់នាក់ប៉ុណ្ណោះកំពុងស្រាវជ្រាវតាមមូលដ្ឋានវិទ្យាសាស្រ្តនានាដោយប្ដូរវេនគ្នា។តំបន់ទាំងពីរមានមនុស្សរស់នៅតិចតួច ព្រោះ
នៅខែត្រជាក់បំផុត ផ្ទៃមហាសមុទ្រគ្របដណ្ដប់ដោយបង់គីស
តំបន់ប៉ូលគ្មានរដូវក្ដៅទេ សីតុណ្ហភាពខ្ពស់បំផុត+១០អង្សាសេ
សីតុណ្ហភាពទាបបំផុតចុះដល់ -៨៨អង្ស់សេ
ព្យុះទឹកកកច្រើនកើតមានជាយូរខែនៅលើមហាលំហទឹកកកទាំងនេះ
បាតុភូតព្រះអាទិត្យមិនរះជាច្រើនសប្ដាហ៍
បាតុភូតព្រះអាទិត្យកណ្ដាលអធ្រាត្រ
រាត្រីប៉ូលនាឲ្យគេរស់នៅក្នុងភាពងងឹតអស់រយះពេលជាច្រើនខែ។
ប្រជាជនរស់នៅតំបន់ត្រជាក់ប្រកបរបរដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត ដូចជា៖
ពួកអេស្គីម៉ូតែងចោះផ្ទាំងបង់គីសដើម្បីស្ទូចត្រី
ចិញ្ចឹមសត្វរ៉ែននៅតំបន់ស្កង់ឌីណាវ និងស៊ីបេរីហើយសត្វការីប៊ូនៅកាណាដា។

ប្រជាជនរស់នៅតំបន់ត្រជាក់ប្រកបរបរដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត ដូចជា៖
ពួកអេស្គីម៉ូតែងចោះផ្ទាំងបង់គីសដើម្បីស្ទូចត្រី
ចិញ្ចឹមសត្វរ៉ែននៅតំបន់ស្កង់ឌីណាវ និងស៊ីបេរីហើយសត្វការីប៊ូនៅកាណាដា។

នៅតំបន់អង់តាកទិកគ្មានមនុស្សរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ទេ គឺមានតែពួកអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តប៉ុន្មានពាន់នាក់ប៉ុណ្ណោះកំពុងស្រាវជ្រាវតាមមូលដ្ឋានវិទ្យាសាស្រ្តនានាដោយប្ដូរវេនគ្នា។

ប្រៀបធៀបពីភាពខុសរវាងមហាសមុទ្រអាកទិច និងមហាសមុទ្រអង់តាកទិកដូចជា៖
មហាសមុទ្រអាកទិច៖ស្ថិតនៅតំបន់ប៉ូលខាងជើង ជាប់ឆ្នេរខាងជើងនៃទ្វីបអឺរ៉ាស៊ី និងទ្វីបអាមេរិកភ្ជាប់មកមហាសមុទ្យប៉ាស៊ីភិចដោយច្រកបេរិញ និងបើកចំហយ៉ាងទូលាយមករកមហាសមុទ្យអាត្លង់ទិច។
មហាសមុទ្រអង់តាកទិក៖មហាលំហទឹកកកមួយដែលស្ថិតនៅជុំវិញប៉ូលខាងត្បូង និងនៅជាប់មហាសមុទ្រប៉ាស៊ីភិច មហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក និងមហាសមុទ្រឥណ្ឌាមានផ្ទៃដីប្រហែលគ្នានឹងទ្វីបអឺរ៉ុប ១៤ ០០០ ០០០Km2។

បានជាសម័យមុនគេមិនអាចដឹងថាតំបន់វាលលំហមានកំណប់រ៉ែព្រោះតែនៅពេលនោះមិនទាន់មានបច្ចេកទេសទំនើប ដូចបច្ចុប្បន្ននៅឡើយ ហើយក៍គេមិនអាចដឹងពីវិធិទាញយកវាមកប្រើប្រាស់ផងដែរ ម្យ៉ាងវិញទៀតពីព្រោះតែពីដំបូងមានតែជនជាតិដើមដែលជាម្ចាស់ស្រុក តែក្រោយមកក៍មានអ្នកក្រុមស្រាវជ្រាវបានទៅដល់ទីនោះទើបគេដឹងថាមានកំណប់រ៉ែយ៉ាងសន្ធឹងសន្ធាប់នៅទីនោះ។