ខ្ញុំបានស្គាល់ឧស្ម័នមួយចំនួន ដូចខាងក្រោម ៖
– អ៊ីដ្រូសែន (H2) មាននៅក្នុងប៉ោងប៉ោង ជាងផ្សារដែក
– អុកស៊ីសែន (O2) មាននៅក្នុងខ្យល់ មន្ទីរពេទ្យ បំពង់ឧស្ម័នជ្រមុជទឹកជ្រៅ
– អាសូត (N2) មាននៅក្នុងបន្លែ ខ្យល់ ជីកសិកម្ម
– កាបូនឌីអុកស៊ីត (CO2) មាននៅក្នុងបំពង់ពន្លត់អគ្គីភ័យ ដង្ហើមចេញមនុស្សសត្វ ផោម ស៊ុតស្អុយ
– កាបូនម៉ូណូអុកស៊ីត (CO) មាននៅក្នុងបំពង់ស៊ីមាំងរថយន្ត(ចំហេះមិនសព្វ) ។

រូបធាតុដែលជាតម្រូវការប្រើប្រាស់នៅក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃមានច្រើន ដូចជា ៖ ឆ្នាំងសាកទូរស័ព្ទ ទឹក ចង្រ្កាន្ត អុកស៊ីសែន ទូរទឹកកក ភេសជ្ជៈ ប៊ិច បន្ទាត់ ខ្មៅដៃ ទឹកលុប…។

រឹង
– រាងច្បាស់លាស់
– មាឌកំណត់ច្បាស់លាស់
– ដង់ស៊ីតេធំ
– មិនអាចហូរបាន
– មិនអាចបណ្ណែនបាន
– ភាគល្អិតរបស់វាតម្រៀបជាប់គ្នាយ៉ាងរឹងមាំ និងមានសណ្តាប់ធ្នាប់ ។

រាវ
– រាងដូចវត្ថុដែលផ្ទុកវា
– មាឌកំណត់ច្បាស់លាស់
– ដង់ស៊ីតេមធ្យម
– អាចហូរបាន
– មិនអាចបណ្ណែនបាន
– ភាគល្អិតរបស់វាតម្រៀបឃ្លាតៗគ្នា គ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់ ហើយអាចរមៀលលើគ្នាបាន។

ឧស្ម័ន
– រាងមិនច្បាស់លាស់
– មាឌមិនកំណត់
– ដង់ស៊ីតេតូច
– អាចហូរបាន
– អាចបណ្ណែនបាន
– ភាគល្អិតរបស់វាតម្រៀបឃ្លាតៗគ្នា គ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់ ហើយអាចរមៀលលើគ្នាបានដោយសេរី និងអាចហើរបាន។

រូបធាតុគឺជាភាវទាំងឡាយណាដែលមានម៉ាស់តាំងក្នុងលំហ រូបធាតុត្រូវបានចាត់ជាបីក្រុម រឹង រាវ និងឧស្ម័ន។
ប្រាប់ពីលក្ខណៈ អង្គធាតុរឹង អង្គធាតុរាវ និងឧស្ម័ន
អង្គធាតុរឹង៖ មានម៉ាស់ មានមាឌកំណត់ច្បាស់លាស់ រឹងស្រួយ ឬកាច់ពត់បាន។
អង្គធាតុរាវ៖ គ្មានរូបរាងច្បាស់លាស់ ងាយហូរ អាចផ្ទេរបាន។
អង្គធាតុឧស្ម័ន៖ គ្មានរូបរាងច្បាស់លាស់ អាចបង្រួមបាន អាចផ្ទេរបាន។

នៅក្នុងជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ វត្ថុរាវ ដែលខ្ញុំបានស្គាល់មានដូចជា៖ ទឹក ទឹកក្រូច ទឹកកូកា ស្រា ទឹកខ្មេះ ទឹកត្រី ខ្លាញ់ សាំង ប្រេងម៉ាស៊ូត ទឹកស៊ីអ៊ីវ ទឹកឃ្មុំ…។