• ជញ្ជីងពាណិជ្ជកម្មរបស់ប្រទេសម៉ាឡេស៊ីមានតុល្យភាព ចាប់ពីឆ្នាំ ១៩៩៣មក។

• គោលដៅពីរដែលមានលក្ខណៈផ្លូវការ និងបង្គ្រប់ត្រូវ បានលើកឡើងថា ទីមួយការបង្កើតការងារឧស្សាហកម្ម ដែលជាជំនួយកាន់តែច្រើនឡើងជំនួសការថយចុះការងារ កសិកម្ម ទីពីរការបង្កើនការចូលរួមផ្នែកឧស្សាហកម្មរបស់ ពួកម៉ាឡេ ទាំងការគ្រប់គ្រងក៏ដូចជាកម្លាំងពលកម្ម។

• កម្មវិធីពង្រីកដំណាំដូងប្រេងដ៏ធំសម្បើមត្រូវបានដាក់ ឱ្យអនុវត្តលើផ្ទៃដីពី ១០០ ០០០ ទៅ ១ ៤០០ ០០០ ហិចតា នៅចន្លោះឆ្នាំ ១៩៦៥-១៩៨៥។

• នៅចន្លោះឆ្នាំ១៩៦៥-១៩៨៥ ផ្ទៃដីសរុបដាំដំណាំប្រាំ មុខកើនពី២.៧ទៅ៤.៦លានហិចតាគិតជាអត្រាកំណើន មាន៧០% ។ ការងារនេះសម្រេចបានដោយសារតែ មាន ការកែប្រែក្នុងរបាយផលិតកម្ម។

• ជនជាតិម៉ាឡេបានឈានចូលទៅក្នុងផ្នែកឧស្សាហកម្ម មាន(ប្រេងកាត ការដឹកជញ្ជូន កសិកម្មសំណង់រថយន្ត) ដែលជាភាពអនុគ្រោះដល់ការលេចឡើងនៃស្រទាប់ សហគ្រិនថ្មីមួយ តាមរយៈការបណ្តុះបណ្តាល ការបង្កើត និងការផ្តល់ហិរញ្ញវត្ថុដល់សហគ្រាសតូចៗនិងមធ្យមរបស់ ជនជាតិម៉ាឡេ។