នៅក្រោយឯករាជ្យប្រធានាធិបតីដំបូងគេនៅរុស្សីគឺមាន ឈ្មោះ បូរីស យែលស៊ីន ។

លោកគ្រូតឆូវមានចំណុចខ្សោយជាច្រើននៅលើផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចនិងទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ ដូចជាការបរាជ័យខាងសេដ្ឋកិច្ចដែលមិនបានលើស្ទួយឪ្យប្រសើរនិងប្រហាក់ប្រហែលសហរដ្ឋអាមេរិក ។ លោកបានធ្លាក់ពីអំណាចនៅឆ្នាំ ១៩៦៤ ដោយសារបាត់ការគាំទ្រពីសហជិកបក្ស ។

ក្រោយមរណៈភាពរបស់លោក គ្រូតឆូវ អំណាចត្រូវធ្លាក់ក្នុងដណ្ដប់ដៃឥស្សរជនជាន់ខ្ពស់នៃបក្សកុំមុយនីស្ដសហភាពសូវៀត ដែលមានវ័យចាស់ៗ និយមរបបអភិរក្ស ពួកគេបានដឹកនាំប្រទេស ពុំមានការីចម្រើនទេ ពីព្រោះពុំមានពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់និងមិនបានធ្វើពេញដោយជំងឺប្រចាំកាយច្រើន ហើយស្លាប់នៅក្នុងតំណែង ។

អ្នកដែលឡើងកាន់អំណាចបន្ដពីលោក គ្រូតឆូវ គឺលោក ប្រេស្នែវ នៅឆ្នាំ ១៩៦៤ ។ លោកត្រូវប្រឈមមុខនឹងវិបត្តិមួយចំនួនដូចជា ៖ • វិបត្តិនយោបាយអន្តរជាតិគឺសង្រ្គាមត្រជាក់ • វិបត្តិផ្ទៃក្នុង គឺបញ្ហាឪនភាពនៃសេដ្ឋកិច្ចសូវៀត ។

ការធ្វើកំណែងទម្រង់របស់លោក ប្រេស្នែវដើម្បីឪ្យទាន់សហរដ្ឋអាមេរិកបានទទួលជោគជ័យទេ ពីព្រោះថាសហរដ្ឋអាមេរិកជាសង្គមសម្ភារៈនិយមដែលមនុស្សរស់នៅពោរពេញទៅដោយសម្ភារៈដែលរត់ទៅតាមចង្វាក់នៃល្បឿនបច្ចេកវិទ្យាទំនើប ។

ឥទ្ធិពលនៃសង្គមសម្ភារៈនិយម បានជម្រុញឪ្យសហភាពសូវៀតត្រូវទិញ សម្ភារៈទំនើបៗជាច្រើនពីអឺរ៉ុបខាងលិច ជាពិសេសគ្រឿងអគ្គីសនី និងគ្រឿងអេឡិចត្រូនិច ដូចជា ចង្រ្កានបាយ ទូរទឹកកក ម៉ាស៊ីនត្រជាក់ វិទ្យុ ម៉ាស៊ីបោកខោអាវ ម៉ាស៊ីចនបូមធូលី ម៉ាស៊ីនថត ទូរទស្សន៍ ។ ល ។

បានជាសហភាពសូវៀតបាក្លាយជាទីផ្សារដ៏ធំរបស់អឺរ៉ុបខាងលិច ពីព្រោះសហភាពសូវៀត បានជួយនឹងវិបត្តិកសិកម្មយ៉ាងធ្ងន់ ពោលគឺ ផលិតផលមិនឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការក្នុងស្រុក ដូចជា ស្រូវសាឡឺ ទឹកដោះសាច់ បន្លែ និងផ្លែឈើ ។

ដើម្បីបំពេញនូវការខាតបង់នៃជញ្ជីងពាណិជ្ជកម្ម សហភាពសូវៀតបាន បង្កើតការនាំចេញ នូវឧស្ម័នធម្មជាតិ និងប្រេងកាតដែលមានតម្លៃរហូតដល់ ១២ កោដិដុល្លាអាមេរិកក្នុងមួយឆ្នាំ ។

បានប្រទេសលោកខាងលិច មានការព្រួយបារម្ភមួយប្រទេស ធំលំដាប់ទី ៤ ខាងទឹកដី និងឈរលំដាប់ទី ១ ខាងប្រជាជនបានធ្លាក់ក្នុងកណ្ដាប់ដៃកុំមុយនីស្ដ ម៉ៅ សេទុង នៅថ្ងៃទី ០១ ខែ តុលា ឆ្នាំ ១៩៤៩ ។

សហភាពសូវៀតមានទិសដៅតែមួយគត់ឬ កសាងប្រទេសតាមឪ្យទាន់សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលជាគូបដិបក្ខធំប្រកបដោយគ្រោះថ្នាក់និងឈរលំដាប់ទី ១ នៃមហាអំណាចពីភពលោក ។